LedenWaarom het Gaza-plan gedoemd is te mislukken
Je kunt kinderen niet opvoeden in het teken van het conflict en dan verwachten dat ze zich als volwassenen zullen inzetten voor vrede.
Je kunt kinderen niet opvoeden in het teken van het conflict en dan verwachten dat ze zich als volwassenen zullen inzetten voor vrede.

Als Arabische partijen het bestaan van Israël als Joodse staat niet zouden erkennen, zouden ze zich niet verkiesbaar mogen stellen voor de Knesset, aldus Mansour Abbas.

Tacheles, ik zeg openhartig en zonder omwegen wat ik ervan vind. Ik zeg het meteen al aan het begin: dit monument ter verheerlijking van Palestijnse terroristen had naar mijn mening al lang gebombardeerd moeten worden. Maar niet op deze manier – of weet je wat, toch wel op deze manier, maar dan zonder camera’s.

Volgens zijn advocaat drongen gewapende PA-politieagenten een gebied binnen dat onder Israëlische veiligheidsverantwoordelijkheid valt, namen ze het wapen van de reservist af en brachten hem naar gebied A in de buurt van Ramallah.

Op het eerste gezicht is dit een van de eenvoudigste vragen die je aan iemand kunt stellen.

Danny Danon, de Israëlische ambassadeur bij de Verenigde Naties, verklaarde dat de VN-instantie ‘geen plaats zal hebben in de hoofdstad van Israël’.

‘De Amerikaanse media zetten mij en de staat Israël onder druk om toe te geven dat er in de Gazastrook een hongersnood heerst’, zei Ofir Akunis, de Israëlische consul-generaal in New York, tegen JNS. ‘Ik hield vol dat er geen hongersnood was, omdat dat de waarheid was.’
‘Wie zich tegen Israël keert, heeft in de regio niets te zoeken’, verklaarde de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Gideon Sa’ar.

Nadat Mossad-chef Roman Gofman twee hooggeplaatste functionarissen had ontslagen die in verband werden gebracht met een – naar verluidt – mislukt plan voor een regimewisseling in Iran, geven voormalige Israëlische inlichtingenmedewerkers hun mening over dit incident.
In Jeruzalem neemt de bezorgdheid toe over de koers van Tom Barrack, Trumps gezant voor Syrië en de Amerikaanse ambassadeur in Turkije. Itamar Eichner schrijft over een diplomaat die Ankara een centrale rol wil toekennen in de nieuwe regionale orde – en over de cruciale vraag hoe groot zijn invloed op de Amerikaanse president werkelijk is.