Premier Benjamin Netanjahu combineert in Jeruzalem rouw, nationale eenheid en Bijbelse verwijzingen met duidelijke uitspraken over de huidige veiligheidssituatie.

Tussen herinnering en een nieuw begin laat Israël zien waarom zijn bestaan zich aan elke verklaring onttrekt.

Deze kleine maar veerkrachtige natie herinnert ons eraan dat haar geschiedenis is geschreven door gewone mensen die buitengewone moed hebben getoond.

Een BBC-uitzending belicht de toenemende intimidaties en gewelddadigheden die bij velen een gevoel van angst en bedreiging teweegbrengen.

Een staat die de steun van de bevolking geniet, legt zijn steden niet vol met controleposten, voert geen executies uit en schakelt het internet niet uit.

Tacheles, ik zeg openhartig en zonder omwegen wat ik ervan vind. Wanneer vertegenwoordigers van het Iraanse regime de paus in het openbaar eren, roept dat een ongemakkelijke vraag op.

Een militaire actie vlak voor nieuwe gesprekken laat zien hoe broos het huidige staakt-het-vuren is – en waarom de regio nog steeds op de rand van een nieuwe escalatie staat.

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu en de Argentijnse president Javier Milei ondertekenen in Jeruzalem de „Isaac-overeenkomsten“ om de betrekkingen tussen de Joodse staat en Latijns-Amerika te verdiepen, en kondigen rechtstreekse vluchten naar Buenos Aires aan.

Hamas maakt gebruik van de diplomatieke impasse om eisen tot ontwapening uit te stellen, terwijl de organisatie werkt aan het versterken van haar greep op de Gazastrook, het herstellen van haar militaire capaciteiten en het voortzetten van haar terroristische activiteiten tegen de Israëlische strijdkrachten.

COGAT verklaart dat de hulp die de Gazastrook bereikt de internationale normen overtreft, en beschuldigt Hamas ervan civiele middelen om te leiden om haar terreurinfrastructuur in stand te houden.