Leden‘Weg met die terughoudendheid!’

Israël is er in de loop van decennia aan gewend geraakt om zich in oorlogstijd niet alleen af te vragen hoe de vijand kan worden verslagen, maar ook in hoeverre daarbij rekening moet worden gehouden met de burgerbevolking van de vijand. Aanvallen werden uitgesteld, doelen werden niet aangevallen, burgers werden gewaarschuwd en soldaten werden aan extra risico’s blootgesteld. Daarachter schuilde een morele eis waar Israël terecht trots op kan zijn. Maar 7 oktober dwingt ons een ongemakkelijke vraag te stellen: wanneer wordt terughoudendheid zwakte en wanneer begint een staat voor zijn moraal te betalen met het leven van zijn eigen burgers en soldaten? Precies daarom heeft de omstreden documentaire „NAZA“ mij beziggehouden. Niet omdat ik de stelling deel dat Israël in de Gazastrook vrijwel alle terughoudendheid ten opzichte van Palestijnse burgers heeft opgegeven. Maar omdat hij mij naar de tegenovergestelde vraag leidt: heeft Israël misschien veel te lang te veel rekening gehouden? Niet alleen militair, maar ook als strategisch concept: Hamas in bedwang houden in plaats van vernietigen, rust kopen in plaats van afschrikking afdwingen, risico’s voor onszelf...