Parijs vernoemt een parkpad naar de vermoorde Bibas-kinderen

(JNS) De burgemeester van Parijs, Emmanuel Grégoire, heeft dinsdag een herdenkingsroute ingewijd die is vernoemd naar Ariel en Kfir Biba. De twee kinderen werden samen met hun moeder Shiri vermoord door Hamas-terroristen, nadat ze op 7 oktober 2023 uit de kibboets Nir Oz waren ontvoerd.

De moeder en haar twee zoontjes, die op het moment van hun ontvoering respectievelijk vier jaar en negen maanden oud waren, zijn ‘op laffe wijze door terroristen vermoord tijdens de dodelijkste pogrom uit de recente geschiedenis’, aldus Grégoire tijdens de ceremonie. Onder de aanwezigen bevond zich onder meer Yonathan Arfi, voorzitter van de Representatieve Raad van Joodse Instellingen in Frankrijk (CRIF), zoals Le Parisien meldde.

Op de gedenkplaat aan de Ariel-en-Kfir-Bibas-weg wordt ook Shiri genoemd en worden de drie aangeduid als ‘slachtoffers van islamistisch terrorisme en antisemitische haat’.

Au cœur de Paris, Shiri, Ariel et Kfir Bibas seront commémorés : à l’occasion du troisième anniversaire du massacre du 7 octobre, les ambassades d’Israël à travers le monde portent la mémoire et l’histoire israéliennes.

En France, une allée dédiée à Shiri, Ariel et Kfir Bibas a été inaugurée cette semaine au parc Monceau, en plein cœur de Paris, en présence de la maire de Paris, d’un représentant de la famille et de l’ambassadeur d’Israël. L’ambassade d’Israël en France a œuvré à la réalisation de cette initiative commémorative.

Shiri, Ariel et Kfir Bibas ne seront pas oubliés.

— Israël en français (@IsraelenFR) October 7, 2026

De gemeenteraad van Parijs heeft dinsdag tijdens een aparte ceremonie ter gelegenheid van de aanstaande derde verjaardag van het bloedbad door Hamas een minuut stilte in acht genomen.
‘De geschonden onschuld van Ariel en Kfir Bibas is een symbool geworden voor de antisemitische haat van de massale aanslagen van 7 oktober 2023’, luidt het in een resolutie die unaniem door de gemeenteraad is aangenomen.
Het naar Ariel en Kfir vernoemde pad bevindt zich in het Parc Monceau, dat de stad op haar website omschrijft als ‘een van de mooiste tuinen van Parijs’ en als een ‘bijzonder vredig’ hoekje van de stad.

🧡 Ce mardi 6 octobre, nous inaugurions l’Allée Ariel Kfir et Shiri Bibas, pour que jamais leurs noms ne soient oubliés, ni eux, ni les autres civils innocents victimes de la barbarie du terrorisme islamiste. https://t.co/RQdwowLvcV

— Ariel Weil (@ArielWeilT) October 6, 2026

Yarden Bibas, de echtgenoot van Shiri en vader van de twee jongens, woonde de inwijding bij en dacht terug aan de laatste keer dat hij zijn gezin nog in leven had gezien.

‘Ik vroeg je: gaan we vechten of geven we ons over? Je zei dat we zouden vechten, dus hebben we gevochten. Het spijt me dat ik jullie niet heb kunnen beschermen. Als ik had geweten wat er zou gebeuren, had ik nooit geschoten’, zei hij, verwijzend naar zijn beslissing om met zijn pistool te schieten op de terroristen die het huis van het gezin waren binnengedrongen.

Yarden Bibas raakte gewond, werd gevangengenomen en naar de Gazastrook afgevoerd, waar hij tot aan zijn vrijlating als gijzelaar werd vastgehouden.

‘We zullen het niet vergeten en we zullen het niet vergeven’, zei Jimmy Miller, een neef van Shiri Bibas, tegen JNS. ‘Het vuur mag dan allang gedoofd zijn, maar het licht van Ariel en Kfir zal voor altijd blijven branden.’

Voor Miller en zijn familie, en voor het hele land, is 7 oktober een rouwdag.

‘Wie dat niet zo voelt, heeft het contact met de realiteit verloren. Wat er op 7 oktober in Israël gebeurde, was de ergste tragedie die het Joodse volk sinds de Holocaust heeft getroffen, en deze dag mag nooit worden vergeten’, zei hij.

‘Het verdriet van mijn familie is onmetelijk. De wonden zullen open blijven. Ik geloof niet dat ik of mijn familie ooit nog zo zullen kunnen leven als vroeger – vanwege wat er op 7 oktober in het algemeen is gebeurd, maar ook vanwege wat onze familie is overkomen: Shiri, de kinderen en Shiri’s ouders, oom Yossi en tante Margalit, die beiden zijn vermoord.’

De weg in Parijs is een bijzonder betekenisvol gebaar, zei Miller, omdat dergelijke namen generaties lang standhouden.

‘Het is een gebaar van herdenking, zodat Ariel, Kfir en Shiri en wat hen is overkomen, niet worden vergeten’, zei Miller tegen JNS. ‘Ze zullen in het geheugen van de mensen van deze generatie blijven, en ik hoop ook in dat van de komende generaties.’