Een dag uit het leven van een islamitische hulpverlener in Jeruzalem
Ik ben er trots op dat ik mensen kan helpen ongeacht geloof of nationaliteit.
Ik ben er trots op dat ik mensen kan helpen ongeacht geloof of nationaliteit.
Het geeft een nieuwe betekenis aan de Bijbelse profetie “Uit Sion zal de Thora voortkomen, en het woord van God uit Jeruzalem.”
Er is een donkere kant aan een cultuur die zich richt op winnaars; het verandert de manier waarop we de verliezers in het leven zien, de zwakken en de machtelozen.
De situatie is somber, weinig hoopgevend. Alleen de hemel heeft de oplossing voor deze puinhoop, maar wat die zou kunnen zijn kan ik niet zeggen en ik zal er hier niet over speculeren.
Veel Israëli’s delen het gevoel van verdriet over de dood van koningin Elizabeth, ondanks het feit dat de overleden koninklijke nooit Israël heeft bezocht en slechts één Israëlisch staatshoofd heeft ontmoet.
De jarenlange terreurcampagne was niet mogelijk geweest zonder de Oslo-akkoorden.
Hooggeplaatste diplomaten lijken te denken dat ze het beter dan Israël, hoe terreur en terreurondersteuners moeten worden bestreden.
Tot ongenoegen van haar critici is Israël een van de meest creatieve en innovatieve samenlevingen geworden die enkele van de meest urgente problemen van de planeet aanpakt.
Als leider van een Messiaans-Joodse gemeente besefte ik dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn in het leven of in het geloof, maar veel mensen houden niet van het idee dat er misschien geen duidelijke oplossing is voor een probleem.
De interim-akkoorden met de Palestijnen uit de jaren negentig zijn gebaseerd op mislukte uitgangspunten die terreurhaarden hebben gecreëerd. Het is tijd om een nieuw pad uit te stippelen.