“We zullen deze strijd niet op basis van politiek voeren. We zullen het bestrijden op basis van geloof” – Ambassadeur David Friedman.
Geheime documenten vrijgegeven door de Israëlische archieven onthullen de werkelijke “status quo” ingesteld in 1967.
Het zal niet aangenaam zijn om te lezen. In de huidige Israëlische politieke realiteit is alles persoonlijk. Voorbij zijn de dagen dat politici discussieerden over beleid en ideologie.
Een Joodse man ontmoet zijn Messias in een prachtige Londense buurt.
De voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, heeft gelijk wanneer zij zegt dat het antisemitisme de samenleving blijft vergiftigen.
Ondanks alle warme woorden in Jeruzalem zijn er geen tekenen dat de reeds lang bestaande vijandigheid jegens Israël zal afnemen.
De enige manier om deze nieuwe politieke impasse te doorbreken, anders dan een herziening van het kiesstelsel, is dat alle kiesgerechtigde burgers hun stem uitbrengen. Dit betekent dat het purisme moet worden beteugeld en dat men zich moet aansluiten bij de strijd, in plaats van erboven te gaan zweven.
Een giftige mix van technologie, materialisme en polarisatie heeft ervoor gezorgd dat mensen zich meer dan ooit vervreemd voelen.
De Verenigde Staten en haar bondgenoten hebben zichzelf in een diplomatieke doos gestopt; nog steeds ligt een antwoord op het dilemma in de straten van Iran.
