De Palestijnen hebben in mei voor de 72ste keer hun Nakba herdacht. Dit Arabische woord betekent ramp. Voor de Palestijnen was de stichting van de staat Israël een ramp. Op die dag in mei worden ook de tienduizenden Arabieren herdacht, die toen wegtrokken uit Israël. Had dit trauma eigenlijk voorkomen kunnen worden?
Dinsdag is een twee weken durende luchtmachtoefening in Duitsland begonnen, waaraan de NAVO-landen en Israël deelnemen. Het is voor het eerst in haar geschiedenis dat de Israëlische luchtmacht (IAF) naar Duitsland is gevlogen voor een oefening.
De conservatieve religieuze politieke partij in Israël, ‘Yamina’ (wat ‘Rechts’ betekent in het Hebreeuws), maakte begin deze maand bekend, dat ze in de oppositie ging omdat premier Benjamin Netanyahu de voorkeur gaf aan een nieuwe linkse benadering van regeren.
Een tiental jaar geleden zag ik een cartoon, gemaakt in het kader van het Israëlisch-Palestijnse conflict. Het toonde een Indianenopperhoofd en een blanke man die rond een kampvuur zaten en spraken over een mogelijk vredesverdrag. In het volle besef dat de vrede van de blanke man allesbehalve vrede betekent, vraagt het opperhoofd spottend: ‘Vertel me meer over land voor vrede.’
Ondanks de vredesovereenkomst van de Verenigde Arabische Emiraten, die de betrekkingen met Israël normaliseert, gaat het regionale sabelgerinkel onverminderd door. En de ontploffing in Beiroet is als een waarschuwing voor iedereen die het volk van God kwaad wil doen.
Deze maand liep Alexander Fruman, een Israëli, door een straat in Wit-Rusland. Hij werd in een menigte meegesleurd die openlijk protesteerde tegen de legitimiteit van de overwinning van dictator Loekasjenko in de recente verkiezingen. ‘We liepen rond in de stad, en ze ontvoerden me,’ zei Fruman. ‘Ze sloegen ons met knuppels…’ Na 78 uur in hechtenis werd hij vrijgelaten.