Waarom kan (of wil) ’s werelds grootste krant niet eens de meest basale feiten checken wanneer zij over het Israëlisch-Palestijnse conflict schrijft?

Bahreinse minister van Buitenlandse Zaken en ondertekenaar van Abraham-akkoorden zegt dat hij uitkijkt naar samenwerking met komende Israëlische regering.

Deze analyse gaat wederom over Iran en beschrijft de laatste ontwikkelingen in het conflict tussen Israël en de Islamitische Republiek.

De Libanese terreurgroep zou geen hulp van Syrië of Iran nodig hebben om chemische kernkoppen te bouwen, aldus het onderzoeksorgaan voor defensie van het Alma Centrum.

Lokale Arabische christenen nemen het op tegen de Palestijnse Autoriteit voor verdere pogingen om Kerstmis te kapen.

Dit artikel gaat over het werk van drie Israëlische onderzoeksjournalisten die bijzondere reportages maken over het Midden-Oosten.

IDF-inlichtingen officier onthult ook dat Iran heeft overwogen een terroristische aanval uit te voeren tijdens het WK in Qatar.

De zet weerspiegelt de “diepte van de relatie tussen onze landen” en Israëls inspanningen om “sterke diplomatieke bruggen” te bouwen met de moslimwereld.

Waarom klaagt Washington over de opkomst van Itamar Ben-Gvir, terwijl ze geen moeite hebben met iemand als Mahmoud Abbas?

Het regime in Teheran vormt niet alleen een dodelijke bedreiging voor Israël en de Perzische Golfstaten, maar in toenemende mate ook voor de wereldvrede.