“Iedereen wil vrij zijn, maar van welke God? Maar van wat?” Zo luidt een couplet in het lied “Slaves” van de Israëlische zanger en gitarist Berry Sakharov.
Geconfronteerd met een nucleaire deal die de IAEA hindert en de Islamitische Republiek massaal verrijkt, waardoor het een nucleair bewapende regionale macht wordt, moet Jeruzalem nu een keuze maken.
De apartheids laster is niet alleen onjuist, het is een onverdedigbaar kwaad.
Het gaat in de eerste plaats niet alleen over het risico dat Iran een atoombom laat vallen. Er zijn andere gerelateerde bedreigingen.
Het Israël van vandaag is het Israël van Mozes en Jozua, David en Jesaja, Jezus en Paulus. Voor christenen die dit erkennen en omarmen, zijn de gevolgen enorm.
Op de 125ste verjaardag van het Eerste Zionistische Congres, roept het hoofd van de Europese Coalitie voor Israël de resterende kerkelijke oppositie tegen de Joodse staat naar voren.
Het falen van Jeruzalems impotente en verlate protest tegen de nucleaire deal zou een wake-up call moeten zijn.
Het Witte Huis ontkent dat Palestijnse ngo’s verbonden zijn met terrorisme, ondanks een berg aan bewijs.
Het gaat er niet langer om de ayatollahs ervan te weerhouden een kernbom te ontwikkelen, maar om tijd te winnen om voor te bereiden op een nucleair Iran.
Hoe kan men begrijpen dat God het kwade schiep, terwijl volgens Zijn eigen woorden alles wat Hij schiep zeer goed was?
