De Israëlische kanarie in de culturele kolenmijn van het Westen

Wie zich op het hoofd krabt over de manier waarop westerse liberalen alle voeling met de rede hebben verloren over kwesties van ras, geslacht en westers “kolonialisme”, zou eens kunnen kijken naar de reactie op het bezoek van Itamar Ben-Gvir aan de Tempelberg in Jeruzalem vorige week.

Hier liep een Jood gedurende 15 minuten op de plek die het meest heilig is voor het Jodendom. Hij deed het zonder fanfare of media-aandacht, vroeg in de ochtend toen de compound bijna leeg was, en hij bad er niet en zei niets om problemen te veroorzaken.

Toch veroorzaakte zijn bezoek opschudding met beweringen dat het een extremistische daad was, dat het waarschijnlijk een nieuwe terroristische oorlog zou ontketenen en zelfs – dit van een Ha’aretz-columnist – dat Ben-Gvir Israël “op weg naar de hel” bracht.

In elk gezond universum is dit gewoonweg krankzinnig. Ben-Gvir had het volste recht om daar te zijn. Hij deed niets bijzonders. Andere Israëlische Joden, inclusief ministers, bezoeken de site regelmatig.

De echte verantwoordelijken voor het aanzetten tot geweld op de Tempelberg zijn de Palestijnse Arabieren. Sinds de jaren twintig hebben zij fanatieke religieuze hysterie en de moord op Israëli’s uitgelokt met de goddeloze valse bewering dat de Joden de Al-Aqsa moskee bestormden of van plan waren te vernietigen.

Soortgelijke beweringen werden gedaan in 2022, toen Palestijnse Arabieren de Al-Aqsa in een munitieopslagplaats veranderden, van waaruit zij stenen naar beneden gooiden naar Joden die bij de Westelijke Muur baden en Joden aanvielen die daarheen op weg waren.

De reden is dat de Tempelberg, als de plaats van de Joodse Tempel die het middelpunt was van het Joodse religieuze leven in het oude Israël tot de verwoesting ervan in 70 na Christus, de kern vormt van het unieke recht van de Joden op Jeruzalem en het land.

Daarom hebben de Palestijnen geprobeerd het archeologische bewijs dat in de loop der jaren is opgegraven te vernietigen. Ze proberen de Joden weg te vagen uit hun eigen geschiedenis in het land – eeuwen voordat de eerste Arabieren of moslims het land binnenvielen – om de lachwekkende bewering te ondersteunen dat de Palestijnse Arabieren het inheemse volk was.

Toch wordt dit gebruik van de Tempelberg voor opruiing, geweld en religieus superiorisme niet veroordeeld door Westers landen. Zij erkennen niet dat deze agressie, die gericht is tegen het jodendom zelf, de werkelijke oorzaak is van het conflict in het Midden-Oosten.

In plaats daarvan veroordeelde de regering Biden de excursie van Ben-Gvir als een “onaanvaardbare” en “unilaterale” actie die “de historische status quo ondermijnt”. Niet alleen was dit niet waar, maar de status quo, die Israël heeft gehandhaafd, is zelf onaanvaardbaar.

De status quo verhindert Joden en Christenen te bidden op hun eigen heilige plaats; het beperkt niet-moslims de toegang tot slechts één van de 12 poorten, terwijl moslims alle poorten kunnen gebruiken; het verbiedt Joden te drinken uit de waterfontein in de compound vanwege de bewering dat Joden “onrein” zijn.

Terwijl de Palestijnse Arabieren valselijk beweren dat Israël probeert de moslims uit hun heilige plaats te verdrijven, blèren zij dat geen enkele Jood voet mag zetten op de Tempelberg met wat de leider van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, omschreef als “hun vuile voeten”.

Deze verfoeilijke rassendiscriminatie en dit geweld wordt niet veroordeeld door de regering Biden of Westers landen. In plaats daarvan wordt Ben-Gvir beschuldigd van racisme.

In de Oslo-akkoorden staat: “De Palestijnen zullen zorgen voor vrije toegang tot de Joodse heilige plaatsen, de eredienst respecteren en er geen veranderingen aanbrengen.”

Zowel bij de Tempelberg als bij het heilige Joodse graf van Jozef in Nabloes (het Bijbelse Sichem), dat door de Palestijnse Autoriteit wordt gecontroleerd, hebben de Palestijnse Arabieren deze belofte herhaaldelijk gebroken.

Joodse bezoekers van het graf van Jozef, worden al jaren aangevallen door Arabische relschoppers en schutters. De laatste keer was op 21 december 2022, toen Joodse gelovigen en de soldaten die hen bewaakten onder zwaar vuur kwamen te liggen.

Toch wordt dit niet veroordeeld door de regering Biden of andere Westerse regeringen. In plaats daarvan zijn er verhulde dreigementen dat de VS Israël zal straffen omdat het Ben-Gvir in zijn regering heeft.

Op dezelfde manier hebben opeenvolgende Democratische regeringen en andere westerse liberalen Israël verantwoordelijk gehouden voor de Arabische oorlog tegen het land op grond van het feit dat Israël “illegaal Palestijns land bezet houdt”.

Dit is geopolitiek analfabetisme. Alleen de Joden hebben wettelijk, historisch en moreel recht op dit land. De Joden zijn het enige nog bestaande inheemse volk en de Palestijnse Arabieren zijn de zogenaamde koloniale bezetters, die verklaren dat “geen enkele Jood” in een staat Palestina zal mogen wonen.

Toch wordt deze poging om de Joden uit hun eigen land en zelfs uit hun eigen geschiedenis te wissen genegeerd door de “antiracistische” westerse linkse partijen, die Ben-Gvir in plaats daarvan beschuldigen van het bevorderen van etnische zuivering.

In een wrede tweet deze week zei Senator Ted Cruz dat de “pathologische obsessie” van de regering Biden om Israël te ondermijnen de nationale veiligheid van Amerika en zijn bondgenoten in gevaar brengt.

De aanvallen van de regering na het bezoek van Ben-Gvir, zei Cruz, zullen Palestijnse functionarissen ervan overtuigen dat een compromis niet nodig is omdat Democratische regeringen “onze Israëlische bondgenoten zullen dwingen tot gevaarlijke concessies”. De regering, voegde hij eraan toe, probeert consequent de veiligheid en soevereiniteit van Israël te ondermijnen, terwijl ze meer dan 1 miljard dollar in Palestijnse gebieden pompt en “functionarissen van de terroristische Palestijnse Bevrijdingsorganisatie naar Washington DC haalt.”

Dit perverse gedrag van westerse liberalen, geholpen door Israëlische linkse politici, die het vuur aanwakkeren door deze leugens nog hysterischer te promoten, zet enorm aan tot verdere Palestijnse afwijzing en geweld. Het stimuleert ook actief Israëls existentiële vijanden onder de tirannieën en kleptocratieën van de wereld, die resoluties van de Verenigde Naties en “lawfare” gebruiken om te proberen Israël ten val te brengen.

Stel je voor dat Amerika zou zeggen dat deze Palestijnse leugens en opruiing moeten stoppen, dat Israël het recht en de geschiedenis aan zijn kant heeft en dat de enige agressors in deze oorlog de Palestijnse Arabieren zijn die het recht van de Joden op hun land en hun historische identiteit willen vernietigen.

De uitroeiingsstrategie van de Palestijnen zou van de ene op de andere dag ineenstorten omdat de belangrijkste reden waarom deze oorlog nooit eindigt de steun van het Westen voor hun zaak is.

Het resultaat is de unieke en krankzinnige situatie waarin Israël gedwongen wordt om mensen te financieren die doorgaan met het opbouwen van een infrastructuur van genocidale oorlogsvoering die zij periodiek ontketenen tegen Israëlische burgers; waarin zogenaamde bondgenoten Israël verhinderen om maatregelen te nemen die essentieel zijn om zijn volk te verdedigen tegen massamoord; en waarin dezelfde zogenaamde bondgenoten nu het lef hebben om Israël te vertellen dat de samenstelling van zijn regering niet hun goedkeuring wegdraagt.

Israël is echter niet het enige voorbeeld van een glazen wereld waarin agressor en slachtoffer, goed en fout, waarheid en leugens op hun kop zijn gezet.

Velen zien soortgelijke ontkenningen van de werkelijkheid en karaktermoord in de cultuuroorlogen in het Westen en concluderen dat de wereld gewoon gek geworden is.

Israëls nieuwe premier Benjamin Netanyahu zou zich wel eens slecht of onverstandig kunnen gaan gedragen. Ben-Gvir en de twee andere “extremisten” in de Israëlische regering kunnen het fanatisme of de roekeloosheid waarmee zij worden geassocieerd, bevorderen. Als zij dat doen, verdienen zij kritiek.

Maar net als bij de voormalige Amerikaanse president Donald Trump is zo’n rationele, op bewijs gebaseerde benadering van de zaak weinig waarschijnlijk. Voor liberalen zijn er simpelweg geen feiten of bewijzen die de manier waarop zij tegen de regering Netanyahu aankijken kunnen herijken: Dat zij is overgestoken naar de duistere kant vanwaar geen terugkeer mogelijk is.

Antisemitisme verwerpt de rede. Anti-Israëlisme verwerpt de rede. Het is bekend dat de Joden altijd de kanarie in de culturele kolenmijn zijn.

Tegenwoordig is anti-Joodse onverdraagzaamheid zowel symptomatisch voor als gevoed door een veel breder en dieper fenomeen. We kunnen dit zien in de waanzin van de identiteitspolitiek. Het Westen, dat het tijdperk van de rede heeft voortgebracht, is nu van plan het te vernietigen.