Apologetiek voor Palestijns terrorisme wordt overtroffen door de domheid van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken.
De oproep van Anthony Blinken tot “kalmte” en zijn nauwelijks verholen grap over Israëls plan voor justitiële hervorming zullen leiden tot meer Palestijnse terreur en grotere onrust in Israël.
Joods succes lokt haat uit bij een groot deel van de wereld, maar er zijn velen die geïnspireerd zijn en van de Joden willen leren.
Het anti-Bibi-verzet in eigen land helpt vijanden in het buitenland de regering-Netanyahu, niet de terroristen, de schuld te geven van het bloedbad in Jeruzalem.
De Palestijnen, die de moorddadige daad vierden door op straat te dansen en snoep uit te delen, dachten niet aan de beschaafde wereld. Ze verheugden zich over de dood van Joden.
Jenin was de plaats van een van de meest verraderlijke mythes over het militaire gedrag van Israël, en helaas zijn de lessen van deze smerige episode niet geleerd.
Ik spreek mijn mening open en bloot uit: tacheles. Degenen die mij kennen weten dat. Ik kom tot de kern van de zaak in gewone taal en zonder omwegen.
Ik heb een jonge GBM-patiënt begeleid en kan getuigen dat het lijden zeer groot is en tot een verschrikkelijke dood leidt.
Beide mannen willen hun onderlinge geschillen privé houden. Maar sympathie voor het anti-Bibi-verzet en meningsverschillen over Iran zouden daar verandering in kunnen brengen.
Immanuel is een van de mooiste Hebreeuwse namen. En toch is het vandaag de dag ongewoon in Israël. Dat heeft misschien iets met Jesjoea te maken.
