Shimon Sherman

Zelfs als ze de Knesset niet halen, zouden de kleinere partijen de uitslag van de verkiezingen kunnen beïnvloeden.

De goedkeuring van een uitgebreide wet op de dienstplicht, die yeshiva-studenten vrijstelt van de verplichte militaire dienst, is de belangrijkste eis van beide kieslijsten.

De Israëlische minister van Nationale Veiligheid en voorzitter van de partij „Otzma Yehudit“, Itamar Ben Gvir, neemt op 22 september 2026 in Jeruzalem deel aan een persconferentie in de aanloop naar de parlementsverkiezingen. Foto: Yonatan Sindel/Flash90.

De beweging van Avigdor Liberman streeft naar een rol als seculiere rechtse kracht in een regering na Netanyahu.

Hoe Bennett en Lapid Netanyahu willen uitdagen.

Het programma van Gadi Eisenkot, zijn coalitiepartners en zijn weg naar de macht.

De oorlog heeft een decennialang juridisch en politiek geschil omgezet in een urgent conflict over de behoefte aan militair personeel, gelijkheid bij de dienstplicht en de toekomst van de charedische gemeenschap.

Oorspronkelijk was de vrijstelling van dienstplicht in het Israëlische leger (IDF) voor ultraorthodoxe yeshiva-studenten bedoeld als tegemoetkoming aan enkele honderden Torah-geleerden, maar het ontwikkelde zich tot een van de meest omstreden politieke kwesties in Israël.

Ondanks dat ze slechts een fractie van de zetels in de Knesset bezetten, zijn Shas en Verenigd Torah-Jodendom onmisbare coalitiepartners geworden en hebben ze de Israëlische politiek blijvend gevormd.

Aangezien de belangrijkste blokken elkaar in de meeste peilingen slechts een paar zetels ontlopen, zou de verkiezingsstrijd wel eens minder te maken kunnen krijgen met verschuivingen tussen de Likud van Netanyahu en de Yashar van Eisenkot, dan met de vraag welke kleinere partijen de kiesdrempel van 3,25 procent zullen halen.