Oz Davidian van een lokale moshav bleef naar de plaats van de aanval rijden om overlevenden te redden.

Je zou verwachten dat islamisten op zijn minst medeleven tonen met moslims, maar zelfs dat is niet het geval.

Anderhalve maand na de “Zwarte Shabbat”, zoals we 7 oktober noemen, verkeert het land nog steeds in een staat van trauma.

In tijden van nood laat iedereen alles vallen en komt iedereen op voor de verdediging van het land.

De proportionaliteit van de aanval wordt niet afgemeten aan het aantal burgerslachtoffers dat het veroorzaakte.

Het liberale Westen heeft kritiek op de desinformatiecampagnes van Rusland over andere kwesties, maar lijkt de voorkeur te geven aan de leugens over Israël.

Officieren op de grond activeren gevechtsvliegtuigen, drones, tanks en marineschepen en schakelen doelen uit minuten nadat ze zijn gedetecteerd.

De overgrote meerderheid van de moslims zal zich waarschijnlijk nooit neerleggen bij het feit dat Israël een Bijbelse belofte heeft voor het Beloofde Land. En eerlijk gezegd kunnen we dat ook niet van hen vragen.

Decennialang hebben Joden en Arabieren langs elkaar heen gepraat. Dat is veranderd, want onze soldaten spreken nu ook Arabisch.

Israëls minister van Defensie zei: “We zullen het leiderschap van Hamas oppakken. Als de Gazanen dat eerder doen dan wij, zal de oorlog korter duren.”