Protesteren tegen “dictatuur” terwijl ze een dictatuur promoten?

Nu zelfs president Isaac Herzog het ermee eens is dat Israël justitiële hervormingen nodig heeft, hebben de wekelijkse demonstraties in Tel Aviv extra redenen moeten vinden om boos te zijn op de regering van premier Benjamin Netanyahu en hem als “dictator” te bestempelen.

Maar die alternatieve redenen staan soms haaks op elkaar.

Steeds vaker zien we dat de anti-regeringsdemonstranten Palestijnse vlaggen ontvouwen en Israëls “bezetting” van zijn eigen bijbelse kerngebied aan de kaak stellen.

Toen een groep demonstranten dat een paar avonden geleden deed, werden ze geconfronteerd met medeprotestanten van de beweging “Brothers in Arms”. Brothers in Arms is één van de IDF reservistengroepen die weigeren zich te melden totdat Netanyahu zijn justitiële hervorming stopt. Maar ze zijn het niet allemaal eens met het afschilderen van Joden in Judea en Samaria als een “bezetting”, en ze vinden het zeker niet leuk om afgeschilderd te worden als gewelddadige onderwerpers.

Dus probeerden enkele van de Brothers in Arms de tentoongestelde Palestijnse vlaggen met geweld te verwijderen, wat leidde tot een fysieke confrontatie waarbij een van de opstandige reservisten naar verluidt met pepperspray werd bespoten door de meer radicale linkse mensen.

Wat weer de vraag opriep – waarom zwaaien degenen die protesteren tegen wat zij een “dictatuur” onder Netanyahu noemen met de vlag van een echt autoritair regime in de Palestijnse Autoriteit?

Over hypocrisie gesproken.

Je kunt niet beweren dat je tegen despotisme in je eigen land bent, terwijl je geen probleem hebt met een totalitaire situatie bij je buren.

En de huidige Palestijnse Autoriteit onder Mahmoud Abbas is een totalitaire regering. In de door Hamas geregeerde Gazastrook is het zelfs nog erger.

In vergelijking met het regime van Abbas is het een lachertje om te zeggen dat Netanyahu een dictator is. Abbas heeft al meer dan 16 jaar geen verkiezingen toegestaan. Netanyahu werd slechts twee jaar geleden weggestemd en slaagde er pas vorig jaar in om op een onbetwistbaar democratische manier weer premier te worden.

Er is gewoon geen gelijkwaardigheid tussen de twee situaties. En door de Palestijnen bij de demonstraties te betrekken, leggen de anti-regeringsactivisten onbedoeld de overdreven aard van hun zaak bloot.

Dit is ook interessant

Van farao tot Erdogan

50 jaar later: Israël maakt documenten over operatie in Entebbe openbaar

De versnipperde economie van Teheran: staatsfaillissement, schaduwmacht en structurele ineenstorting