De terreurgroep Islamitische Staat is aanwezig in Israël, maar zijn aanhangers zijn in het Amerikaans congres.

Voor de internationale gemeenschap, het Internationaal Strafhof, de pers en de mensenrechtenorganisaties zijn de rechteloze, weerloze mensen in de Palestijnse samenleving een offer op het altaar van Israëls smaad.

Er kan geen vrede komen zolang de antisemitische Palestijnse leider het toneel niet verlaat.

Internationale overeenkomsten die belangrijke strategische middelen afstaan in ruil voor vage “verzekeringen” van toekomstige steun zijn het papier niet waard waar ze op geschreven zijn.

De bezorgdheid van de VS over Iran is begrijpelijk noch gerechtvaardigd. Het is ongepast dat functionarissen in Washington zich proberen te verschuilen achter de schortkoorden van Israël.

Schrijver Christopher Sykes maakte in 1968 een aantal scherpe observaties die vandaag de dag nog net zo relevant zijn.

Ondanks de verontwaardiging over inmenging in de eigen verkiezingen heeft Amerika vaak getracht de Israëlische politiek te beïnvloeden. Wees ervan verzekerd dat Washington alles in het werk zal stellen om Netanyahu te dwarsbomen.

“We zullen deze strijd niet op basis van politiek voeren. We zullen het bestrijden op basis van geloof” – Ambassadeur David Friedman.

Geheime documenten vrijgegeven door de Israëlische archieven onthullen de werkelijke “status quo” ingesteld in 1967.

Het zal niet aangenaam zijn om te lezen. In de huidige Israëlische politieke realiteit is alles persoonlijk. Voorbij zijn de dagen dat politici discussieerden over beleid en ideologie.