LedenIsraël-haat: de nieuwste vorm van ‘de grootste haat’
Het onderscheid tussen jodenhaat en Israëlhaat is vals.
Het onderscheid tussen jodenhaat en Israëlhaat is vals.
Op 7 juli is het Israëlcentrum in Nijkerk beklad door anti-Israël activisten. Zij hebben het gebouw besmeurd met verf en posters met opruiende teksten aangebracht.
Het is deprimerend om te zien “dat na de Holocaust en ondanks decennia van intensieve christelijk-joodse dialoog, de haat tegen de Joden en hun demonisering wereldwijd is vernieuwd.
“Het Britse establishment wil de omvang van het probleem dat wordt veroorzaakt door de moslimminderheid niet erkennen,” zegt journalist David Collier.
De Britse journalist, een van Israëls meest welsprekende verdedigers, sprak met JNS over vooringenomenheid in de media en antisemitisme.
Dergelijk schaamteloos antisemitisme wordt echter genegeerd door degenen die de Palestijnse Autoriteit (PA) als een potentiële vredespartner beschouwen.
Prominent antisemitisme onderzoeker Charles Asher Small vertelt JNS dat er een oorlog wordt gevoerd tegen de Joodse staat, niet alleen fysiek, maar ook intellectueel en filosofisch.
Israël “zal niet vergeten en we zullen niet vergeven” totdat de Braziliaanse president berouw toont voor zijn woorden, zei minister van Buitenlandse Zaken Israel Katz.
De voormalige Pink Floyd-gitarist verdedigde het bloedbad van Hamas op 7 oktober door te zeggen dat “Israël verhalen verzon over onthoofde baby’s”.
Na het barbaarse bloedbad van Hamas op 7 oktober 2023 had je gehoopt dat er een nieuw tijdperk zou aanbreken. Dat Jodenhaat (antisemitisme) eindelijk als zodanig zou worden erkend, benoemd en veroordeeld zonder voorbehoud. Dit is tenminste niet het geval bij het Federale Departement van Buitenlandse Zaken (FDFA).