Ik spreek mijn mening open en bloot uit. Het ingenieuze voorstel van de Amerikaanse president Donald Trump om meer dan een miljoen Palestijnen te verhuizen van de “ruïnes van Gaza” naar Egypte en Jordanië heeft de discussie over de toekomst van de Gazastrook na de oorlog weer op scherp gezet.
De golf van Palestijns-Arabisch geweld die woedde van december 1987 tot de herfst van 1993 werd gekenmerkt door moorddadige bomaanslagen en aanvallen met geweren en messen.
Een Palestijnse peiling toont een afname van de steun voor Hamas, een versterking van Fatah en een verlangen naar een politieke overeenkomst en een tweestatenoplossing.
Een Arabischtalige campagne langs de kant van de weg wil de lokale Arabieren aanmoedigen om te emigreren en de agenda van een ‘Palestijnse staat’ te laten varen.
Westerse landen moeten hun beleid van eindeloze financiering aan UNRWA heroverwegen, omdat het fundamenteel elk potentieel ondermijnt hun politieke doelen te bereiken.
Tacheles, ik zeg mijn mening open en ongezouten. Na de herverkiezing van Donald Trump zijn de Palestijnen minder euforisch dan de Israëliërs.
Tacheles, openhartig en ongezouten geef ik mijn mening. Een Juist Midden-Oosten moet volgen op een Nieuw Midden-Oosten.
Nieuwe wind in het Midden-Oosten: Mohammed Bin Salman en het afnemende belang van de Palestijnen. ‘Arabische regeringen geven geen moer om de Palestijnen.’
“Dit is een van de eerste van vele stappen die nodig zijn om een maatschappelijk middenveld, beroepsopleidingen en passende economische structuren op te zetten in de Palestijnse gebieden,” zei de Oostenrijkse Europarlementariër Lukas Mandl.
Het bestuursorgaan van de wereldvoetbalbond neemt de voorstellen van de Palestijnse voetbalbond pas in oktober in overweging.
