De steun voor Hamas in Gaza

Leila Fadel interviewde op 5 juni in de Morning Edition van NPR Graeme Groom, een Britse chirurg die onlangs in het Nasser-ziekenhuis in de Gazastrook heeft gewerkt. De opmerkingen van Groom waren volkomen eenzijdig en naïef. “De huidige campagne is bijna uitsluitend gericht tegen de schuldigen en weerlozen”, zei hij.

De schaamteloos valse beschuldiging dat Israël doelbewust burgers aanvalt, doet denken aan enkele van de donkerste periodes in de joodse geschiedenis, toen bloedlaster aan de orde van de dag was.

Veel te veel deskundigen en bureaucraten bij de Verenigde Naties, de Europese Unie en niet-gouvernementele organisaties doen hun best om de mensen in de Gazastrook af te schilderen als onvrijwillige gevangenen van Hamas – gevangen onder een onderdrukkend regime zonder macht en zonder verantwoordelijkheid. Deze visie gaat voorbij aan de complexe en verontrustende realiteit dat een aanzienlijk deel van de burgers van de Gazastrook Hamas en zijn gewelddadige acties steunt, waaronder de terroristische aanslagen in het zuiden van Israël op 7 oktober 2023.

In maart 2024 bleek uit een enquête van het Palestijnse Centrum voor Politiek en Opinieonderzoek (PCPSR) in Ramallah dat 71 % van de inwoners van de Gazastrook de terroristische aanslagen van 7 oktober 2023, waaronder massamoorden en ontvoeringen van Israëlische burgers, “terecht” vond. Dit percentage ligt ook nu nog boven de 50% (PCPSR, mei 2025). Bovendien sprak 64% van de Gazanen zich uit tegen ontwapening van Hamas (United With Israel, mei 2025). Dit toont niet alleen aan dat zij de eerdere acties van Hamas steunen, maar ook dat zij voorstander zijn van voortzetting van het terrorisme van Hamas.

Deze moorddadige opvattingen vinden ook buiten de Gazastrook weerklank. In dezelfde PCPSR-enquête verwierp 88 % van de Arabieren in Judea en Samaria, waar Hamas niet regeert, eveneens het idee om de groep te ontwapenen.

Dit toont aan dat een tweet van het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken, die op 22 april op X werd gepubliceerd, volkomen juist was:

“De Palestijnse Autoriteit onderwijst de kinderen niet, ze indoctrineert ze. Kaarten zonder Israël. Leraren die het martelaarschap verheerlijken. Schoolboeken die terrorisme verheerlijken. Zolang ze haat onderwijzen, is er geen hoop op vrede. Stop met dit te negeren. Stop met het financieren van onderwijs dat tot terrorisme leidt.”

Het akkoord van Oslo bepaalt dat Mahmoud Abbas en zijn handlangers van de Palestijnse Autoriteit “de daders en alle andere personen die direct of indirect betrokken zijn bij terroristische daden, gewelddadigheden en opruiing, moeten arresteren, onderzoeken en strafrechtelijk vervolgen” (bijlage I, artikel II, 3-c van Oslo II). De Palestijnse Autoriteit negeert deze verplichting al drie decennia lang.

De Palestijnse Autoriteit heeft nooit concrete maatregelen genomen tegen opruiing. Een recent onderzoek van het Instituut voor Nationale Veiligheidsstudies (INSS) van de Universiteit van Tel Aviv heeft de leerplannen van de scholen van de Palestijnse Autoriteit onderzocht en vastgesteld dat deze in hun leerboeken nog steeds enkele van de ergste opvattingen over Joden en Israël verkondigen.

Terug naar de Gazastrook: sommigen zullen hierop reageren zoals professor Ilya Somin in een artikel in het tijdschrift Reason van oktober 2023, waarin hij de mensen in de Gazastrook vergelijkt met Russen die onder het regime van Vladimir Poetin leven – mensen met beperkte vrijheid die moreel niet verantwoordelijk zijn voor de gruweldaden van hun regering. Maar deze analogie gaat alleen op als de publieke opinie duidelijk tegen de heersende macht is. In het geval van de Gazastrook is de aanzienlijke publieke steun voor Hamas de realiteit.

Toch is er in Gaza een afwijkende mening, en die is gevaarlijk. Wie kritiek heeft op Hamas kan worden gearresteerd of erger. In internationale rapporten, zoals die van The Times (Londen), zijn stemmen in de Gazastrook gedocumenteerd die Hamas de schuld geven voor de vernietiging van hun samenleving. Deze mensen bestaan, en hun lijden is echt. Maar de andersdenkenden zijn een minderheid en zij weerleggen niet het feit dat Hamas nog steeds brede steun geniet, zoals blijkt uit betrouwbare opiniepeilingen.

Het beleid ten aanzien van vluchtelingen, buitenlandse hulp en een staakt-het-vuren moet rekening houden met het feit dat een groot deel van de bevolking van de Gazastrook een terroristische organisatie steunt. Dit erkennen is essentieel als Israël succesvol wil zijn in zijn streven om Hamas te vernietigen en toekomstige aanslagen zoals die van 7 oktober, waartoe Hamas herhaaldelijk en consequent heeft opgeroepen, te voorkomen. We kunnen het ons niet veroorloven om het extremisme dat bij de meerderheid van de bevolking van de Gazastrook heerst, verkeerd te begrijpen – anders brengen we het voortbestaan van de terreurorganisatie in gevaar. De internationale gemeenschap moet erkennen dat de mensen in de Gazastrook geen slachtoffers zijn van Hamas, maar dat zij zelf invloed kunnen uitoefenen op de situatie in hun samenleving. Zij hebben Hamas gekozen en zij steunen Hamas. Het is tijd om de mensen in de Gazastrook niet langer verkeerd te begrijpen.

(JNS)