Trump noemt de vergeldingsaanvallen naar aanleiding van de aanval in de Straat van Hormuz een ‘kleine klap’ – maar het staakt-het-vuren staat op losse schroeven, terwijl 1.500 schepen in de Perzische Golf vastzitten.
„Onze strijder overwint of sterft als martelaar”, zei de woordvoerder van de IRGC. „Het martelaarschap is voor hem een zegen. In een dergelijke situatie wankelen onze troepen niet.”
Het conflict draait steeds minder om directe resultaten – en steeds meer om uithoudingsvermogen.
Washington meldt dat een 14-puntenplan om de oorlog te beëindigen bijna rond is. Trump maakt duidelijk dat het getreuzel van Teheran een prijs zal hebben.
Terughoudendheid ten opzichte van Hamas is misschien strategisch noodzakelijk, ook al is het in de praktijk frustrerend.
Als Iran besluit te vechten voor de doorgang door de Straat van Hormuz, ‘is dat een terugkeer naar vijandelijkheden’, aldus een veiligheidsbron.
Burgemeesters in Ashdod, Rishon LeZion en Haifa verhogen de alarmfase, terwijl Teheran voor het eerst sinds het staakt-het-vuren weer aanvalt.
Golven van werkloosheid, armoede en onderdrukking vormen een massa van rechtelozen en woedenden die, temidden van onrust en chaos, de fundamenten van de regering kunnen doen wankelen.
Washington stelt dat het opnieuw tot geweld zou kunnen overgaan, terwijl Iran de nucleaire onderhandelingen rekt en opnieuw probeert de “onderhandelingen“ om te zetten in een overlevingsfase.
