In een eigen variant van het Palestijnse ‘Pay-for-Slay’-systeem misbruikt de terreurorganisatie overheidsinstellingen om overheidsgeld te verduisteren.

Om zijn eigen redenen wil Washington niet dat Israël in deze recente escalatie met Iran wordt meegesleept.

Israël kan de dreiging in het noorden duidelijk omschrijven. Daarentegen is Damacus nog steeds te versnipperd, te instabiel en te onzeker voor een echt akkoord.

De uitspraken van de minister van Defensie kwamen enkele uren nadat de Amerikaanse president Donald Trump had verklaard dat hij ervan uitging dat Israël zich uit Libanon zou terugtrekken.

Jeruzalem werkt aan een alomvattende overeenkomst, voor de dag waarop Libanon als soevereine staat kan opereren en niet langer als een militair platform van Iran.

Het baanbrekende akkoord stelt het Israëlische leger in staat op te treden tegen Hezbollah. Maar de slagkracht van het Libanese leger is twijfelachtig.

Het grootste gevaar is niet het mislukken van het akkoord alleen. Het echte gevaar is dat Hezbollah door het akkoord de tijd krijgt om zich te hergroeperen en zijn infrastructuur weer op te bouwen.

Het in Washington gesloten akkoord biedt een diplomatiek stappenplan om een einde te maken aan het conflict. Maar de afwijzing door Hezbollah en het broze politieke evenwicht in Libanon dreigen de uitvoering ervan al voor de start te doen mislukken.

De sancties zijn gericht tegen instellingen die banden hebben met Hezbollah en die volgens het Amerikaanse ministerie van Financiën ‘de regionale stabiliteit, de internationale veiligheid, gemeenschappelijke belangen en de wereldhandel bedreigen’.

De Israëlische premier waarschuwde dat het akkoord tussen Israël en Libanon door Teheran en zijn vertegenwoordigers ‘niet per se zonder meer zal worden aanvaard’.