Hezbollah heeft een middeleeuwse vesting omgebouwd tot een militaire basis. De UNESCO toonde zich pas verontwaardigd toen Israël hierop reageerde.

De Amerikaanse president beloofde de inspanningen van Libanon om de stabiliteit te herstellen te steunen, en sprak de hoop uit dat het land uiteindelijk tot de Abraham-akkoorden zou toetreden.

In een eigen variant van het Palestijnse ‘Pay-for-Slay’-systeem misbruikt de terreurorganisatie overheidsinstellingen om overheidsgeld te verduisteren.

Om zijn eigen redenen wil Washington niet dat Israël in deze recente escalatie met Iran wordt meegesleept.

Israël kan de dreiging in het noorden duidelijk omschrijven. Daarentegen is Damacus nog steeds te versnipperd, te instabiel en te onzeker voor een echt akkoord.

De uitspraken van de minister van Defensie kwamen enkele uren nadat de Amerikaanse president Donald Trump had verklaard dat hij ervan uitging dat Israël zich uit Libanon zou terugtrekken.

Jeruzalem werkt aan een alomvattende overeenkomst, voor de dag waarop Libanon als soevereine staat kan opereren en niet langer als een militair platform van Iran.

Het baanbrekende akkoord stelt het Israëlische leger in staat op te treden tegen Hezbollah. Maar de slagkracht van het Libanese leger is twijfelachtig.

Het grootste gevaar is niet het mislukken van het akkoord alleen. Het echte gevaar is dat Hezbollah door het akkoord de tijd krijgt om zich te hergroeperen en zijn infrastructuur weer op te bouwen.

Het in Washington gesloten akkoord biedt een diplomatiek stappenplan om een einde te maken aan het conflict. Maar de afwijzing door Hezbollah en het broze politieke evenwicht in Libanon dreigen de uitvoering ervan al voor de start te doen mislukken.