Israëlisch-Libanees staakt-het-vuren: diplomatiek succes of tactische vergissing?
Is de overeenkomst echt een keerpunt of is het weer een poging om de fragiele status quo te behouden?
Is de overeenkomst echt een keerpunt of is het weer een poging om de fragiele status quo te behouden?
“De IDF zal niet aarzelen om geweld te gebruiken om de levering van wapens aan Hezbollah te verhinderen.”
De IDF heeft de inwoners van Zuid-Libanon gewaarschuwd om niet naar hun dorpen terug te keren totdat de Israëlische strijdkrachten zich hebben teruggetrokken.
Tacheles, open en ongezouten geef ik mijn mening. Met het recente staakt-het-vuren heeft vooral de Israëlische premier Benjamin Netanyahu zijn kiezers teleurgesteld.
Tien projectielen werden afgevuurd op West-Galilea – Tegen de achtergrond van een mogelijk staakt-het-vuren scherpt het IDF Home Front Command de richtlijnen voor Noord-Israël aan.
Er werden meer dan 100 raketten afgevuurd op het noorden en midden van Israël, waardoor honderdduizenden mensen naar schuilkelders moesten.
Hezbollah-raketten in Nahariya – Israëlische autoriteiten verwachten dat de aanvallen van de terreurgroep zullen escaleren nu een staakt-het-vuren nadert.
Een Libanese soldaat werd gedood en 18 gewond, waarvan sommige ernstig, in een Israëlische luchtaanval op een Libanese legerpost in zuid-Libanon.
Hezbollah staat voor een dilemma: ofwel blijft het vasthouden aan de voorwaarden van een overeenkomst die vol mazen zit, ofwel geeft het toe en laat het hooggeplaatste functionarissen die de organisatie zouden kunnen rehabiliteren in het land.
De bewapende drones zouden zijn neergestort in de buurt van Betzet en Akko in West-Galilea. Er zijn geen gewonden gemeld.