Wat de Eurovisiesongfestival-stemming werkelijk over Europa onthult, is simpel: cijfers spreken voor zich, maar regeringen en media niet.

Brussel beslist niet over grensgeschillen. Het bepaalt op extraterritoriale wijze wie aanspraak mag maken op grondgebied buiten zijn eigen bevoegdheid.

Arabische commentator: ‘Het volk van Israël heeft zijn rouw met kracht doorstaan. Nu verdienen ze muziek, feest en licht.’

Het is een nationale gebeurtenis, bijna een burgerlijk ritueel. En op cultureel vlak biedt het de mogelijkheid om deel uit te maken van een groter geheel.

De EU heeft sancties tegen Israëlische burgers in Judea en Samaria afgekondigd – samen met Hamas-functionarissen in hetzelfde pakket. Netanyahu, Sa’ar en Ben Gvir reageren met scherpe kritiek.

Het geplande agrotoerismeproject in Trozena heeft geleid tot valse beschuldigingen, politieke kritiek en bezorgdheid over buitenlandse investeringen.

Te laat, tegenstrijdig – maar toch een belangrijk signaal uit Berlijn.

De taal die tegen de Joodse staat wordt gebruikt, stelt zijn verdedigingsoorlog voor als agressie, terwijl de krachten die het lijden voortdurend in stand houden, worden genegeerd.

“We willen geen politieke stappen ondernemen, met het oog op de Israëlische verkiezingen die voor dit najaar op het programma staan”, zegt EU-vertegenwoordiger Dubravka Šuica tegen JNS over de mogelijke opschorting van de overeenkomst die de betrekkingen tussen de EU en Israël regelt.