LedenWat het stemmen op het Songfestival écht over Europa onthult

Kennen jullie dat beklemmende gevoel alsof de hele wereld zich tegen ons keert? Je zet het nieuws aan, opent sociale media en overal word je overspoeld door haat, verwijten en vijandigheid. We zien de enorme protesten in Londen, Parijs of Berlijn. We horen de luide oproepen tot boycot. En uiteindelijk geloven we het zelf: iedereen haat ons. Iedereen is tegen Israël. En tegen gevoelens kun je moeilijk argumenteren. Wat je voelt, voel je nu eenmaal. En soms heb ik de indruk dat we in dit land een diepe neiging hebben ontwikkeld om onszelf permanent als slachtoffer te zien – ik persoonlijk niet, maar veel mensen om me heen wel. Sefardische joden, bijvoorbeeld veel Marokkanen, voelen zich tot op de dag van vandaag benadeeld. Delen van de Jemenitische gemeenschap eveneens. Ultraorthodoxe joden voelen zich onbegrepen door de seculiere staat, terwijl linkse Israëli’s geloven dat ze onder de decennialange rechtse dominantie politiek en maatschappelijk zijn verdrongen.

En boven dit alles zweeft bij velen bovendien het gevoel dat ze door de hele wereld worden gehaat. Misschien draagt juist deze mix van...