Netanjahu: „Ten westen van de Jordaan zal er geen Arabisch leger zijn“

Twee weken voor de verkiezingen, waarin hem wordt verweten dat hij de waarschuwingen voorafgaand aan 7 oktober heeft genegeerd, begaf Benjamin Netanyahu zich naar de conflictlijn in Samaria en sprak op zijn beurt een waarschuwing uit.
Dinsdag bezocht de premier het gebied in de buurt van Tulkarm.
Minister van Defensie Israel Katz, de voorzitter van de Nationale Veiligheidsraad, en de chef van het Centraal Commando, generaal-majoor Avi Bluth, vergezelden hem. Commandanten van de IDF, de Shin Bet en de grenspolitie informeerden hem over de bescherming van de gemeenschappen langs de demarcatielijn en over invallen in nabijgelegen Palestijnse dorpen om terroristen te arresteren en wapens in beslag te nemen.
„Achter mij ligt het voormalige vluchtelingenkamp Tulkarm“, zei Netanyahu in een video die door zijn kantoor werd gepubliceerd. „Het was een bolwerk van terroristen.“
Daarna volgde de waarschuwing. „Er zijn hier alarmmeldingen, dat is waar“, zei hij. „Onze vijanden zijn van plan ons in deze dagen voor de verkiezingen op de proef te stellen.“ Israël, voegde hij eraan toe, is op elk scenario voorbereid, inclusief wat de Israëli’s „omkering van de wapens“ noemen.

Wat de waarschuwing betekent

De uitdrukking verwijst naar het feit dat veiligheidstroepen van de Palestijnse Autoriteit hun wapens inzetten tegen Israëlische gemeenschappen of soldaten. Deze troepen bezitten met toestemming van Israël legaal duizenden vuurwapens.
De IDF heeft verklaard dat het scenario bekend is en al in oefeningen is doorgenomen, maar dat er geen inlichtingeninformatie beschikbaar is over een concreet Palestijns plan. Stafchef Eyal Zamir liet Netanyahu weten dat het leger geen risico’s zal nemen en zich, los daarvan, voorbereidt op het uiterste geval.

Ja, het is een verkiezingsvideo

Niemand zou moeten doen alsof het anders is. De video is twee weken voor de verkiezingen opgenomen en op zijn persoonlijke account gepubliceerd. 7 oktober heeft het imago van Netanyahu als „Mr. Veiligheid“ ernstig beschadigd, en oppositieleiders doen er alles aan om hiervan te profiteren – ondanks hun eigen medeschuld.
Maar laten we de beschuldiging zelf eens nader bekijken. Uit het eigen onderzoek van de IDF naar 7 oktober bleek dat de analisten zich meer hadden gericht op de intenties van Hamas dan op hun capaciteiten. Ze gingen er bovendien van uit dat Hamas geen oorlog zonder voorafgaande waarschuwing zou beginnen.
Precies deze fout weigert Netanyahu nu in het openbaar te herhalen.
De beschuldiging luidt dat de Israëlische leiding heeft gewacht op een waarschuwing die nooit kwam. Als dat zo is, kun je een premier nauwelijks verwijten dat hij voorbereidingen treft voordat er een waarschuwing binnenkomt. Je kunt vinden dat Netanyahu vóór 7 oktober heeft gefaald, en je kunt vinden dat hij nu verkiezingscampagne voert. Het is echter veel moeilijker om te beweren dat hij de dreigingen destijds serieuzer had moeten nemen, en hem tegelijkertijd te bespotten omdat hij ze vandaag de dag wel serieus neemt.

Geen hypothese

Het scenario is niet verzonnen voor de verkiezingscampagne. In september 1996, nadat Israël een nieuwe uitgang uit de tunnel bij de Klaagmuur had geopend, braken gevechten uit tussen de IDF en de veiligheidstroepen van de Palestijnse Autoriteit. De Palestijnse politie mengde zich in de vuurgevechten, en meer dan een dozijn Israëlische soldaten werden gedood.
De premier die deze tunneluitgang had goedgekeurd, was Benjamin Netanyahu. Hij heeft zoiets al eens meegemaakt.
Op de ochtend van zijn inspectieronde maakte de IDF bekend dat zij vier activisten van de Islamitische Jihad in Qabatiya en Arraba had gearresteerd. Hun vermeende plan was een aanslag in het noorden van Samaria.

Van de Jordaan tot aan de zee

„We beveiligen het gebied van de Jordaan tot aan de zee“, zei Netanyahu. „Ons land, onze controle.“ Hij voegde eraan toe: „We bouwen hier nederzettingen – meer dan 104 – en veel landbouwbedrijven.“
Critici zullen dit opvatten als een verklaring dat Israël van plan is te blijven. Dat is het ook. Maar dat doen ook de mannen die hopen hem op te volgen.
Gadi Eisenkot heeft beloofd dat er geen Palestijnse staat zal komen, „noch nu, noch in de volgende regering“.
Naftali Bennett verwerpt een Palestijnse staat „in welke constellatie dan ook“ en steunt de bouw in E1, tussen Jeruzalem en Ma’aleh Adumim. Yair Lapid heeft zich in het verleden uitgesproken voor een tweestatenoplossing. Hij is kandidaat op de lijst van Bennett.
Laten we dus aannemen dat het handhaven van de Israëlische veiligheidscontrole ten westen van de Jordaan het schandaal is. Dan zijn de meeste vooraanstaande kandidaten voor het ambt van premier hierbij betrokken.
De verkiezing op 27 oktober is geen referendum over de vraag of de IDF blijft. Het is een stemming over wie er het bevel voert.
De kiezers zullen beslissen of Netanyahu zijn bevoegdheid op het gebied van veiligheid heeft herwonnen. Dat is een terechte vraag. Maar de dreiging die hij beschrijft, houdt geen rekening met de verkiezingskalender.
Deze geweren zijn met instemming van Israël uitgedeeld. Een plan hebben voor de dag waarop ze in de verkeerde richting worden gericht, is geen PR-stunt. Het is een les die men heeft geleerd.