LedenDe poging van Groot-Brittannië om Israël te isoleren, onderstreept zijn onbeduidendheid

(JNS) Er was een tijd dat elke politieke verklaring van de Britse minister van Buitenlandse Zaken een belangrijke gebeurtenis was.

Vóór de Eerste Wereldoorlog was Groot-Brittannië de leidende economische en militaire macht ter wereld – met een marine die de zeeën beheerste en een rijk waarover de zon nooit onderging. Zelfs na de Tweede Wereldoorlog, toen het zich begon los te maken van dit rijk en zijn zwaar in de schulden verkerende economie werd afgeremd door een grootschalig socialistisch experiment, was Londen nog steeds een belangrijke speler op het wereldtoneel. In de laatste decennia van de 20e eeuw maakten zijn „bijzondere band“ met de Verenigde Staten en het bezit van kernwapens het tot een steunpilaar van het westerse bondgenootschap en de NAVO, die de Koude Oorlog hadden gewonnen.

Maar dat is lang geleden.

Laten we een sprong maken naar het jaar 2026, toen de Britse minister van Buitenlandse Zaken Ed Miliband aankondigde de verkoop van in Judea en Samaria geproduceerde goederen te verbieden – en vervolgens Israël ervan beschuldigde een beleid van ‘etnische zuivering’ tegen Palestijnse Arabieren te voeren...