De president kondigt aan dat onderhandelaars Iraanse vertegenwoordigers zullen ontmoeten – ondanks gemelde confrontaties in de Straat van Hormuz – en waarschuwt tegelijkertijd voor ernstige gevolgen mocht de diplomatie mislukken.
Het handelt niet uitsluitend op basis van een traditionele kosten-batenanalyse. Begrippen als doorzettingsvermogen, verzet, martelaarschap en islamitische legitimiteit spelen een centrale rol bij de besluitvorming.
Zonder een oplossing voor de nucleaire ambities van Teheran en zijn maritieme dreigingen dreigt de diplomatie een illusie te worden.
Wanneer een groeiend deel van het publiek alle verhalen als even geloofwaardig gaat beschouwen, verdwijnt het onderscheid tussen geverifieerde berichtgeving en strategische boodschappen.
Door de aanvallen op te schorten krijgen de leiders van het Iraanse regime de tijd om hun eigen puin te aanschouwen. Het dwingt hen te beseffen wat ze hebben verloren en wat ze nog zouden kunnen verliezen als de volgende ronde begint.
Er zijn deskundigen die beweren dat Iran en zijn terroristische bondgenoten een oorlog hebben gewonnen, maar feiten ontbreken. Als dit is wat Hamas, Hezbollah en Teheran als een overwinning beschouwen, dan mogen ze de komende 100 jaar op deze manier blijven winnen.
Het leger verhoogt de paraatheid na mislukte gesprekken – premier Benjamin Netanyahu had in een televisietoespraak al gewaarschuwd voor verdere confrontaties.
“Vanaf 13 april om 10.00 uur ET zullen de Verenigde Staten schepen blokkeren die Iraanse havens aandoen of verlaten. Hartelijk dank voor uw aandacht voor deze kwestie! President Donald J. Trump.“
De geschiedenis van het Midden-Oosten wordt zelden alleen door verdragen bepaald, maar door macht, belangen en beslissingen op het juiste moment.
„Dit is eerder slecht nieuws voor Iran dan voor de VS“, aldus de Amerikaanse vicepresident JD Vance.
