Uit de taal van de Iraanse machthebbers blijkt dat het regime zich niet voorbereidt om de oorzaken van de onrust weg te nemen, maar om het moment te doorstaan waarop de Iraanse samenleving opnieuw in opstand komt.
Het Midden-Oosten was al in bijbelse tijden een knooppunt van belangrijke handelsroutes. Karavanen trokken door het land Israël en verbonden Azië, Afrika en Europa met elkaar.
Er is iets aan het verschuiven in de Arabische wereld, weliswaar langzaam, nog lang niet door de meerderheid gedragen, maar inmiddels onmiskenbaar.
Na de Israëlische aanval op een Syrische luchtmachtbasis proberen beide partijen verdere escalatie te voorkomen. Centraal staan de Turkse militaire aanwezigheid in Syrië en de hervatting van de onderhandelingen over een veiligheidsakkoord.
‘Het Saoedische leerplan heeft religieuze minderheden nog nooit zo positief afgeschilderd en heeft vrede en verdraagzaamheid nog nooit zo sterk bevorderd’, aldus Marcus Sheff, directeur van IMPACT-se.
Het kernprobleem? Het ontmantelen van wapens en militaire infrastructuur is niet voldoende als tegelijkertijd de civiele structuren van Hezbollah toestemming krijgen om terug te keren naar het gebied.
Hoe de oorlog met Iran voor China de deur naar het Midden-Oosten zou kunnen openen en waarom Israël uiteindelijk met het eigenlijke probleem blijft zitten.
Israëlische waarnemers zien in het akkoord tussen Pakistan, Saoedi-Arabië en Turkije de opkomst van een soennitische as.
Netanyahu’s plan voor een NAVO-achtig bondgenootschap tegen Iran maakt plaats voor een alliantie van soennitische staten, die om een doordachte aanpak vraagt.
Bijna acht decennia na de oprichting wordt de Joodse staat nog steeds omsingeld door krachten die op zijn vernietiging uit zijn.
