Ankara blijft in zijn buitenlands beleid pragmatisch optreden en onderscheidt zich fundamenteel van het revolutionaire, ideologische en religieuze regime in Teheran.
Terwijl Ankara zijn antizionistische retoriek opvoert, reageert Jeruzalem met een scherpe diplomatieke afwijzing – en een historische stap in de richting van de erkenning van de genocide op de Armeniërs.
De premier verdedigt de operaties in de Gazastrook, Libanon, Syrië en Iran en zegt dat Israël de druk heeft weerstaan en strategische voordelen heeft behaald.
De overeenkomst met Iran is niet in het belang van de Verenigde Staten op de lange termijn.
Vooraanstaande vertegenwoordigers van Libanese christelijke partijen roepen de VS op om niet toe te staan dat Iran zijn akkoord koppelt aan de situatie in Libanon, en wijzen erop dat Teheran alleen geïnteresseerd is in het redden van Hezbollah.
Als een nederlaag ondraaglijk wordt, duikt de oudste complottheorie van het Midden-Oosten weer op.
Het Israëlische leger beweert dat in Turkije gevestigde Hamas-activisten moordenaars hebben gerekruteerd, wapens hebben vervoerd en geld naar Judea en Samaria hebben gesmokkeld – wat opnieuw vragen oproept waarom Washington Ankara nog steeds als een betrouwbare partner in het Midden-Oosten beschouwt.
De eerste gespreksronde tussen Washington en Teheran in Zwitserland heeft geleid tot een nieuw coördinatiemechanisme voor Libanon. In Jeruzalem wordt nauwlettend in de gaten gehouden welke gevolgen dit zou kunnen hebben voor de veiligheidssituatie aan de noordgrens van Israël.
Het is ‘nauwelijks te geloven’ dat iemand de PA (Palestijnse Autoriteit) als een serieuze partner beschouwt, zegt Maurice Hirsch, directeur van het Initiative for Palestinian Authority Accountability and Reform.
Het door de regering-Trump gepubliceerde document met 14 punten voorziet in een einde aan de vijandelijkheden, een verregaande versoepeling van de sancties tegen Iran, economische steun ter waarde van miljarden en regelingen met betrekking tot het Iraanse kernprogramma.
