Het is bijzonder verrijkend om kennis te maken met het leven in de Negev. Wat je in de woestijn aantreft kan omschreven worden met: een unieke toeristische ervaring.
In plaats van te verzanden in veiligheidsargumenten of op te scheppen over de offers die Israël heeft gebracht voor vrede, moeten vrienden van de Joodse staat in de eerste plaats spreken over Joodse rechten en over hoe anti-Zionisme antisemitisme is. Al het andere is over het algemeen een verspilling van tijd en moeite.
Wat wij zien als alijah wordt door het Kremlin gezien als een complot om menselijk kapitaal uit Rusland te stelen.
Het bezoek van een journalist aan Mekka was verkeerd en kan de normalisatie tussen Israël en Saoedi-Arabië tegenhouden. Maar deze stunt analiseren met Joden die de Tempelberg bezoeken of er bidden, is even beledigend.
Moskou wil Israël onder druk zetten om zich niet te bemoeien met zijn brute oorlog tegen Oekraïne. Dat is betreurenswaardig; toch moeten Jeruzalem en Joodse organisaties geen volwaardige deelnemers worden in dat conflict.
De Joodse staat heeft de Verenigde Staten onschatbare inlichtingen en militaire expertise gegeven, en beschermt Amerikaanse belangen in het Midden-Oosten.
De ervaring van een Israëlische reiziger om de chaos op het vliegveld te overleven.
In een daad van puur zionisme, die “de grootste burgerlijke ongehoorzaamheid in jaren” wordt genoemd, stellen duizenden Joden de aanspraak op hun eigen land ter discussie. Zeg me dat dit geen geweldige strijd is in het rijk van het goddelijke.
De PA-chef eiste een einde aan “74 jaar … bezetting”, waarmee hij heel het huidige Israël bedoelde, dat 74 jaar geleden werd gesticht.
Zijn we klaar voor de terugkeer van Israëls Messias? Want dat is de richting waarin de huidige gebeurtenissen zich bewegen, en snel ook.
