Men kan zich terecht afvragen waarom journalisten zo veel belangstelling tonen voor de slachtofferaantallen van deze operaties.
Aangezien het antisemitisme zowel aan de rechter- als aan de linkerkant van het politieke spectrum toeneemt, loopt Duitsland het risico de lessen en de verantwoordelijkheid die de geschiedenis het heeft opgelegd, los te laten.
Volgens de Amerikaanse inlichtingendiensten biedt het conflict in Gaza bijzonder gunstige omstandigheden voor operaties om buitenlandse invloed in het Westen uit te oefenen.
Een partij met de naam Gan Eden wil van Israël een paradijs maken. Haar voorzitter, Jeshua Ben David, droomt van het priesterambt in de tempel, beschouwt de Knesset als het Sanhedrin en stelt zich kandidaat voor het ambt van premier.
Terwijl de AfD haar historische verkiezingsoverwinning in Saksen-Anhalt viert, reageren Israëlische media en joodse vertegenwoordigers bezorgd – ondanks de uitgesproken solidariteit met Israël van grote delen van de partij.
Het voorstel van de minister voor vrijwillige emigratie is politiek explosief, logistiek gezien moeilijk, maar eerlijker ten aanzien van de mislukte realiteit in de Gazastrook dan weer een nieuwe ronde van het theater rond het vredesproces.
In het blok van de tegenstanders van de regering vinden ’tektonische’ verschuivingen plaats.
Het geweld op de zogenaamde ‘Westelijke Jordaanoever’ wordt op kwaadwillige wijze verkeerd voorgesteld.
De gebeurtenissen in Abu al-Duhur, Damascus en Beit Jinn laten zien voor welke echte beproeving de Syrische president staat.
Het debat over „geweld door kolonisten“ in Judea en Samaria is ingewikkelder dan veel krantenkoppen doen vermoeden.
