Mijn tweede onschuld en naïvitieit
In de wereld waarin we tegenwoordig leven, komen we veel cynisme tegen. We merken het zelf ook, vooral aan onze reactie op allerlei gebeurtenissen.
In de wereld waarin we tegenwoordig leven, komen we veel cynisme tegen. We merken het zelf ook, vooral aan onze reactie op allerlei gebeurtenissen.
Er was een tijd in Israël dat men zei: “God is gekomen om zijn volk te helpen”.
Tacheles, ik vraag me vaak af waarom het altijd Israël is die verantwoordelijk moet zijn voor de rust in Jeruzalem.
De ayatollahs zijn de opvolgers van de farao’s die weigeren de zegeningen van het Joodse volk te erkennen en daar nu de gevolgen van moeten ondergaan.
Het alternatief voor geloof is onderwerping aan de sektes van links.
Willen ze de aandacht van de soennieten afleiden van het sjiitische nucleaire programma?
Een paar gedachten over de feestdagen en de dagen van de week, dagen van vreugde en dagen van verdriet. Het leven zit vol tegenstrijdigheden en vragen.
Ondertussen vallen tegenstanders van hervormingen medewerkers van een rechtse denktank achter de justitiële hervormingen aan.
Ophef in Hebreeuwse media na uitgelekte CIA-beoordeling suggereert dat Mossad anti-Netanyahu demonstraties aanmoedigde; Israëlische functionarissen ontkennen.
Op de een of andere manier is Israël zelf schuldig aan de escalatie. En het zijn Israëls vijanden die profiteren van de chaos onder het Joodse volk, Hamas en Hezbollah.