Israël viert zijn nationale onafhankelijkheid. Ieder van ons is zich ook bewust van zijn eigen onafhankelijkheid als individueel mens.

De heersende macht heeft alle wegen naar hervorming, een vreedzame overgang en de rechtsstaat afgesloten. Het maatschappelijk middenveld is zo beschadigd dat herstel mogelijk nog decennia op zich laat wachten.

Tussen herinnering en een nieuw begin laat Israël zien waarom zijn bestaan zich aan elke verklaring onttrekt.

Deze kleine maar veerkrachtige natie herinnert ons eraan dat haar geschiedenis is geschreven door gewone mensen die buitengewone moed hebben getoond.

Opnieuw blijkt hoe de daad van één persoon de reputatie van een heel volk kan schaden.

Tacheles, ik zeg openhartig en zonder omwegen wat ik ervan vind. Wanneer vertegenwoordigers van het Iraanse regime de paus in het openbaar eren, roept dat een ongemakkelijke vraag op.

Hamas maakt gebruik van de diplomatieke impasse om eisen tot ontwapening uit te stellen, terwijl de organisatie werkt aan het versterken van haar greep op de Gazastrook, het herstellen van haar militaire capaciteiten en het voortzetten van haar terroristische activiteiten tegen de Israëlische strijdkrachten.

Itamar Eichner, correspondent voor Israel Today, analyseert de achtergronden van het staakt-het-vuren en laat zien waarom een schijnbare zwakte van Israël bij nader inzien als een tactische overwinning kan worden gezien.

Zonder een oplossing voor de nucleaire ambities van Teheran en zijn maritieme dreigingen dreigt de diplomatie een illusie te worden.

Wanneer een groeiend deel van het publiek alle verhalen als even geloofwaardig gaat beschouwen, verdwijnt het onderscheid tussen geverifieerde berichtgeving en strategische boodschappen.