Joe Biden maakte tijdens zijn campagne duidelijk dat hij de Palestijnse hulp, die door zijn voorganger was geschrapt, zou herstellen als onderdeel van een poging om de betrekkingen met de Palestijnen te verbeteren. Als president verspilde hij geen tijd met het goedkeuren van 290 miljoen dollar aan hulp voor de Palestijnse Autoriteit (PA) en nog eens 150 miljoen dollar voor de United Nations Relief and Works Agency (UNRWA). Deze toewijzingen zijn in strijd met de geest, zo niet de letter, van de wetten die de Palestijnen en de Verenigde Naties verantwoordelijk moeten stellen voor het ondermijnen van de vooruitzichten op vrede met Israël.
In september 1993 ondertekende Yasser Arafat de Oslo Vredesakkoorden ondertekende en beloofde het terrorisme te stoppen. Sinds die tijd zijn er meer dan 1600 mensen door Palestijnse terroristen vermoord, waarvan ten minste 54 Amerikanen. Degenen die in Israëlische gevangenissen zitten, ontvangen een toelage van de PA sinds deze in 2004 een wet goedkeurde, die deze moordenaars maar liefst $3.400 per maand geeft.
Zo werd de Amerikaan Ari Fuld in 2018 in de rug gestoken en vermoord door Khalil Yusef Ali Jabarin. Jabarin werd in 2020 veroordeeld en kwam in aanmerking om de eerste drie jaar van zijn straf ongeveer 415 dollar per maand te ontvangen van de PA. Tijdens zijn leven in de gevangenis kan Jabarin verwachten tienduizenden dollars te verdienen.
Het Congres heeft de Taylor Force Act aangenomen, waardoor de VS geen financiële steun meer kan verlenen aan de PA zolang deze dit “pay-for-slay” beleid voortzet. Deze wet is genoemd naar een Amerikaanse legerveteraan die Israël bezocht als een afgestudeerde student en werd doodgestoken door een Palestijnse terrorist in Jaffa. De hulp blijft echter stromen, ondanks het feit dat het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft erkend dat de PA de betalingen voor terreurdaden tegen Israëlische en Amerikaanse burgers niet heeft stopgezet. Deze maand bevestigde PA-leider Mahmoud Abbas opnieuw dat hij vasthoudt aan het “pay-for-slay”-beleid.
De regering beweert dat zij de wet niet overtreedt. Zelfs als dat waar zou zijn – aangezien geld om te zetten is in andere activa – maken de dollars van de Amerikaanse belastingbetaler geld vrij voor de PA om terrorisme te blijven aanmoedigen en belonen.
Bovendien schrijft de Consolidated Appropriations Act voor dat de Verenigde Staten economische bijstand aan de PA onthouden indien “de Palestijnen een door het Internationaal Strafhof (ICC) gerechtelijk toegestaan onderzoek instellen, of een dergelijk onderzoek actief steunen, dat Israëlische onderdanen aan een onderzoek onderwerpt wegens vermeende misdaden tegen Palestijnen”.
De regering heeft ook een manier gevonden om deze wet te omzeilen, door de oproepen van de PA tot ICC-onderzoeken naar het Israëlische beleid op de Westelijke Jordaanoever, in Oost-Jeruzalem en in de Gazastrook te negeren. Afgelopen juni eiste Riyad al-Maliki, minister van Buitenlandse Zaken van de PA, dat de nieuwe aanklager van het ICC prioriteit zou geven aan de zaken die door de “Staat Palestina” zijn ingediend en de opening van de onderzoeken zou bespoedigen. De PA heeft ook 60 zaken ingediend waarin Israël van misdaden wordt beschuldigd.
Er is geen wet die hulp aan de UNRWA verbiedt; het Congres heeft echter zijn bezorgdheid geuit door van het ministerie van Buitenlandse Zaken te eisen dat het rapporteert of de organisatie stappen onderneemt om ervoor te zorgen dat de inhoud van het onderwijsmateriaal dat in door de UNRWA beheerde scholen en zomerkampen wordt onderwezen, in overeenstemming is met de waarden van mensenrechten, waardigheid en tolerantie, en niet aanzet tot opruiing.
De regering Biden zei dat de hulp werd hervat nadat “de UNRWA duidelijk had gemaakt dat zij zich tegenover de Verenigde Staten volledig inzet voor transparantie, verantwoordingsplicht en neutraliteit bij al haar activiteiten. … En wat neutraliteit betekent in de context van de Verenigde Naties is nultolerantie voor racisme, discriminatie en antisemitisme.”
De Verenigde Staten zijn doorgegaan met het financieren van de UNRWA, terwijl zij erkennen dat de organisatie doorgaat met het verspreiden van antisemitisch en anti-Israël materiaal. In een rapport van het Institute for Monitoring Peace and Cultural Tolerance in School Education (IMPACT-se) wordt bijvoorbeeld geconstateerd dat “UNRWA medeplichtig is aan het radicaliseren van schoolkinderen door het verheerlijken van terroristen, het aanmoedigen tot geweld en het onderwijzen van bloed laster aan Palestijnse schoolkinderen.” UNRWA-kaarten bestempelen heel Israël als “Palestina”, en Israël wordt aangeduid als “De Vijand” of de “Zionistische Bezetting”.
In 2020 nam het Europees Parlement een resolutie aan waarin het gebruik van dergelijk materiaal werd veroordeeld. Hierop verlaagden het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie vervolgens hun bijdragen aan de UNRWA.
De UNRWA is sinds 1950 een afvoerput geweest voor meer dan 6 miljard dollar aan Amerikaanse financiering. Dit is een agentschap dat verondersteld werd Palestijnse (en Joodse) vluchtelingen te ondersteunen totdat zij konden worden geherhuisvest of gerepatrieerd. Meer dan 70 jaar later creëert de UNRWA vluchtelingen en beweert dat het 5,7 miljoen Palestijnen moet steunen – meer dan 10 maal het aantal dat in 1948-1949 ontheemd was. Vandaag de dag is het werkelijke aantal overlevende vluchtelingen waarschijnlijk minder dan 20.000, maar doordat de definitie van “vluchteling” ook nakomelingen omvat, is het aantal elk jaar blijven groeien.
Mede dankzij de steun van de VS kan de UNRWA aanzetten tot geweld en miljoenen Palestijnen leren Joden en Israël te haten.
In plaats van de hulp te gebruiken als onderhandelingsmiddel om hervormingen door te voeren, beloont de regering de Palestijnen voor hun onverzettelijkheid en steunt zij hun bevordering van terreur.
Mitchell Bard is een analist buitenlands beleid en een autoriteit op het gebied van de betrekkingen tussen de VS en Israël. Hij heeft 22 boeken geschreven en geredigeerd, waaronder “The Arab Lobby, Death to the Infidels: Radical Islam’s War Against the Jews” en “After Anatevka: Tevye in Palestine.”
Liefde in de schuilkelder
Israël ziet het conflict met Iran nog niet als beëindigd
Netanyahu: ‘We zullen winnen – en Iran zal worden vernietigd’
