Het besluit van het parlement in Amman is in strijd met de geest van het vredesverdrag – en laat zien hoe broos de ‘koude vrede’ in het Midden-Oosten nog steeds is.

Een vrachtwagen met humanitaire hulpgoederen – De grensovergang bij Amman wordt het toneel van een dodelijke aanslag. Israël eist onmiddellijke opheldering en consequenties.

Uit een onderzoek van IMPACT-se blijkt dat schoolboeken “antisemitisme promoten, gewelddadige jihad verheerlijken en sterke vijandigheid jegens homoseksualiteit uiten”.

De Hasjemitische heerser stemde ermee in om 2.000 ernstig zieke kinderen in zijn land op te nemen, maar zei dat Arabische leiders een tegenvoorstel zouden doen voor het idee van de president om Gaza te “bezitten”.

“Ik denk dat hij een aantal Palestijnen zal opnemen, en ik denk dat andere landen dat ook zullen doen,” zei de president, verwijzend naar koning Abdullah II van Jordanië.

Tacheles, open en ongezouten geef ik mijn mening. De revolutie in Syrië beïnvloedt het Midden-Oosten, vooral Libanon, Jordanië en de Palestijnse Autoriteit in het Bijbelse kernland Judea en Samaria. Ook Egypte maakt zich zorgen – een domino-effect dat Israël verontrust.

“Wij zullen eraan werken om hier een sterkere barrière op te zetten om smokkelpogingen te voorkomen. We doen dit in overleg met onze buren,” beloofde de premier.

Ik spreek mijn mening open en bloot uit. Jordanië is eigenlijk Israëls officiële vredespartner aan de oostgrens, net als Egypte in het zuiden.

“Iran en terroristische organisaties hebben Judea en Samaria geïdentificeerd als een zwak punt,” vertelde de Israëlische minister van Defensie Yoav Galant aan parlementsleden.

Een blik op hoe de betrekkingen tussen Israël en Jordanië volledig eenzijdig zijn en dat het Hasjemitische Koninkrijk nu als vijand kan worden beschouwd.