Een verre van humanitaire missie is het recente spektakel met 70 schepen die vanuit Italië naar Gaza varen; het is een kostbaar politiek theaterstuk.

De Zweedse anti-Israëlische activiste, die in juni door de Israëlische marine werd gearresteerd tijdens een nieuwe poging om de blokkade te doorbreken, zal zich aansluiten bij de Global Sumud-vloot, samen met activisten uit 44 landen.

Het verhaal van een verwoeste familie is een pijnlijke herinnering aan waarom Israël deze oorlog pas zal beëindigen als Hamas is vernietigd.

De Israëlische minister van Financiën presenteert een plan om tegen eind 2025 de overwinning in Gaza veilig te stellen.

Een reservist van het Israëlische leger publiceert een ontroerende ‘verontschuldigingspost’ op Facebook – een getuigenis van de innerlijke strijd die veel soldaten uit Gaza mee naar huis nemen.

Volgens een nieuw systeem moeten niet-gouvernementele organisaties een gestructureerd registratieproces doorlopen, waarbij zij onder meer een lijst van hun in Gaza werkzame medewerkers moeten overleggen voor veiligheidscontroles.

“Ons doel is niet de bezetting van de Gazastrook, maar de bevrijding ervan”, zegt de premier.

Het doel van Israël moet niet zijn om als ‘de goeden’ te worden beschouwd. Het moet veeleer als te duur en te pijnlijk worden beschouwd om Israël aan te vallen.

Het antwoord is simpel: Hamas is daar momenteel niet actief. En geen Hamas betekent geen leed.