We hebben nu een Chanoeka-wonder nodig!

Een ander Chanoeka-wonder kan zo dichtbij zijn, als we maar kunnen geloven en toestaan dat Gods licht ons hart blijft verwarmen en door ons heen schijnt.

Door David Lazarus | | Onderwerpen: Chanoeka
Ultraorthodoxe joodse mannen steken de kaarsen aan voor de joodse feestdag Chanoeka in de wijk Mea Shearim in Jeruzalem. Foto: Maor Kinsbursky Flash90

Chanoeka is misschien wel de populairste feestdag voor het Joodse volk om een heel goede reden die bij de meeste mensen nooit opkomt. Statistieken zeggen dat meer dan 80% van de Israëlische Joden deze zondagavond de Chanoeka-kaarsen zouden aansteken, en de meeste Joden over de hele wereld zullen deelnemen aan de feestelijke feestdagviering. Maar waarom?

Zeker, Chanoeka is de langste van alle Joodse feestdagen (8 dagen in Israël) zonder religieuze beperkingen. Dus wisselen de mensen geschenken uit en één keer per jaar eten we die ongezonde, vette, maar lekkere jamdonuts.

En het Lichtfeest, Hag Ha’Urim, heeft een universele aantrekkingskracht. Wie heeft er geen licht nodig?

Wat is precies het wonder van Chanoeka, vraagt u?

Het meest bekende wonder is het aansteken van de Chanoeka-kaarsen, herinnerend aan dat kleine potje olie dat de Tempelmenora acht volle dagen lang brandde, zelfs toen Jeruzalem door de Grieken was veroverd. Die gebeurtenis is vastgelegd in enkele van de vroegste traktaten van het Jodendom uit de periode van de Tannaim van ongeveer 10-220 na Christus. De rabbijnen spoorden het volk aan om het wonder publiekelijk te promoten om “het licht te verspreiden.” De rabbi waar ik woon, belt me elk jaar op om ervoor te zorgen dat ik de kaarsen en de menora heb om voor ons raam te zetten. Het is hartverwarmend om de hele week ‘s avonds de verlichte menora in de stad te zien en het herinnert ons aan de kracht die we hebben als we ons als gemeenschap verenigen in het geloof. Ook in stadscentra en op openbare pleinen in het hele land staan grote menora’s opgesteld.

Dat brengt ons bij het belangrijkste Chanoeka-wonder.

Het gebeurde in de tijd dat er een strijd was tussen de trouwe Makkabeeën en de Hellenistische Joden die Griekse gebruiken hadden overgenomen. Er brak een strijd uit toen de hogepriester Matityahu, een Hellenist executeerde, die een varken op het altaar had geofferd, zoals opgetekend in het Boek der Makkabeeën:

“Een Joodse man kwam, in het zicht van allen, om te offeren op het altaar te Modi’in, volgens het bevel van koning Antiochus Epifanes. Matityahu zag dit en werd vervuld van ijver; hij wierp zijn woede af en rende om hem op het altaar te doden. En ook, de commissaris van de koning, die de Joden dwong om te offeren – hij doodde hem ook en vervolgens haalde hij het altaar neer. Hij was ijverig voor de Torah, en hij riep in de stad met luide stem, zeggende: “Wie ijvert voor de Torah, en het verbond onderhoudt – laat hem mij volgen!” (I Makkabeeën 2:23-27) Toen de Makkabeeën de Joden verenigden, waren zij in staat de Syrische legers, die zich met de Grieken hadden verenigd om Israël te veroveren en te controleren, te confronteren en te verslaan. Verenigd was Israël in staat de Sjabbat, de besnijdenis en de ordening van de Joodse kalender, die de Grieken hadden beperkt, te herstellen. Heidense praktijken werden losgelaten, en de Tempel kon opnieuw worden ingewijd (vandaar de noodzaak van de olie die moest worden bereid).

Israël heeft nu een wonder nodig!

Het huidige Israël is een verdeelde natie. We hebben eindelijk een nieuwe regering, maar die is slechts met een minimale marge gekozen. Als een of twee mandaten aan de andere kant waren gevallen, zouden we nu weer voor nieuwe verkiezingen staan.

Het zoeken naar internationale steun is niet de meest urgente kwestie voor onze natie of Netanyahu’s nieuwe regering. Evenmin is het de wereld rondtrekken om te pleiten voor betere betrekkingen met het buitenland, hoe belangrijk die zaken ook zijn.

Zoals altijd is het nu vooral nodig dat onze natie naar binnen kijkt en zich rekenschap geeft van haar eigen ziel.

Als we het grootste deel van onze tijd met elkaar blijven vechten, zullen we niet in staat zijn de razende wolven af te weren die ons van alle kanten aanvallen. Eenheid is niet gemakkelijk te bereiken, en lijkt voor velen misschien onmogelijk of een verre droom – of dat alleen een wonder haar tot stand kan brengen. Misschien, en misschien zijn we net wanhopig genoeg om te gaan erkennen dat wonderen gebeuren. Een ander Chanoeka-wonder ligt misschien om de hoek, als we er maar in geloven en toestaan dat Gods licht ons hart blijft verwarmen en door ons heen blijft schijnen. En welke keuze hebben we als het alternatief slechts duisternis en vernietiging is?

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox