Tacheles met Aviel – Wat is heiliger: de vrijheid van meningsuiting, of de Bijbel?

Tacheles, openlijk en onomwonden spreek ik mijn mening uit. De stilte van de christenen was oorverdovend toen een moslim toestemming kreeg om een Bijbel te verbranden in Zweden. Alleen Israël kwam op voor het Woord van God.

Door Aviel Schneider | | Onderwerpen: Bijbel, Koran, Tacheles met Aviel
De persoon die toestemming kreeg van de politie voor een openbare bijeenkomst om een Thora en een Bijbel te verbranden voor de Israëlische ambassade spreekt met leden van de media in Stockholm, Zweden, 15 juli 2023. De man koos ervoor om de boeken niet te verbranden, maar in plaats daarvan een bijeenkomst te houden met een Koran in de hand. EPA-EFE/Magnus Lejhall

De geplande Torah- en Bijbelverbranding in Stockholm voor de Israëlische ambassade heeft me weer nieuwe inzichten en realisaties gebracht.

Wat is echt belangrijker, vrijheid van meningsuiting of het Woord van God? Wie komt op voor Gods woord in de media en wie niet? Vanuit Jeruzalem en Israël klonken duidelijke protesten, de Joodse stem was luid. Maar vanuit de Westerse wereld, vanuit christelijke regeringen en volkeren, klonk geen veroordeling. Is vrijheid van meningsuiting voor hen heiliger dan de Bijbel? Dit en nog veel meer schreeuwt het spektakel in Zweden uit.

Technisch gezien gaf de Zweedse politie toestemming voor het protest tegen een geplande Torah- en Bijbelverbranding. Ahmed Alloush kondigde aan dat hij vandaag voor het oog van camera’s een boek met de Heilige Schrift van Joden en Christenen in brand zou steken voor de Israëlische ambassade in Stockholm. De politie keurde het verzoek goed omdat in Zweden alle mensen dezelfde vrijheid van meningsuiting genieten, ongeacht hun ras, religie en geslacht. De moslim die het verzoek indiende, rechtvaardigde het als een reactie op het verbranden van de Koran door een Irakese migrant buiten een moskee in Stockholm vorige maand. Uiteindelijk annuleerde de moslim zijn Bijbelverbranding en benadrukte dat hij alleen had willen testen of de vrijheid van meningsuiting in Zweden onverschillig was voor iedereen.

Israël’s president Isaac Herzog spreekt tijdens de centrale ceremonie ter gelegenheid van de 50e verjaardag van de Kippoeroorlog van 1973 en de 75e verjaardag van de Zevende Pantserbrigade bij de noordelijke stad Katsrin, Golan Hoogvlakte, 12 juli 2023. foto door Michael Giladi/Flash90

In Israël werd de Zweedse beslissing om het verbranden van de Bijbel toe te staan zwaar bekritiseerd. De Israëlische president Isaac Herzog zei:

“Als president van de staat Israël heb ik het verbranden van de Koran, die heilig is voor moslims over de hele wereld, veroordeeld. Nu doet het me pijn dat hetzelfde lot de Joodse Bijbel wacht, het eeuwige boek van het Joodse volk. “Het verbranden van heilige teksten heeft niets te maken met vrijheid van meningsuiting. Het is slechts opruiing en een daad van pure haat.”

Israëls regeringsleider Benjamin Netanyahu tweette:

“De Staat Israël neemt deze schandelijke beslissing, die het Heilige der Heiligen van het Joodse volk schaadt, zeer serieus.”

Israël’s minister van Buitenlandse Zaken Eli Cohen riep de Zweedse regering ook op om de Bijbelverbranding te voorkomen. Daarnaast heeft een aantal rabbijnen in het land de geplande Bijbelverbranding veroordeeld.

Voor de rest was er geen kritiek of veroordeling te horen. De christelijke naties zwegen. Ik hoorde ook geen luide en officiële veroordeling van het Vaticaan. Waar waren de christelijke kerkleiders? Behoort de Bijbel alleen toe aan de Joden of is de Christelijke Bijbel een ander boek dan de Joodse Bijbel? Of voelden de christelijke volken zich niet aangesproken omdat de moslim petitionaris sprak over een Torah en Bijbelverbranding voor de Israëlische ambassade in Stockholm?

En dan?

Is dat niet ook hun Heilige Boek, zelfs als de moslim alleen de Thora of het Oude Testament wilde verbranden, maar niet het Nieuwe Testament? Is “christelijk” Europa daarom van mening dat de evangeliën en het Goede Nieuws van Jezus niet ook mogen worden verbrand? Ik denk dat het Europa niet kan schelen of er hier of daar een Bijbel wordt verbrand. Vanuit hun standpunt heeft het Woord van God geen vechter nodig, leve de vrijheid van meningsuiting. En aan de andere kant, wie echt waarde hecht aan Gods woord en het wil leven, Israël, heeft zichzelf laten zien. Keer op keer heeft Israël zich een “Godbestrijder” getoond, zoals in het bijbelverhaal. Destijds maakte Jakob ruzie met God en God veranderde vervolgens zijn naam in Israël.

Toen ik de vele koppen in Google over dit onderwerp las, waren alle Israëlische kranten luidruchtig in hun kritiek op de Bijbelverbranding. Geen van de commentatoren, journalisten, redacteuren vroeg zich zelfs maar af waarom niemand uit hun kringen in Europa er zijn mond tegen opendeed. De politici in Israël zijn Joden, maar geen religieuze mensen, en toch verdedigden ze Gods woord. Ik had hetzelfde verwacht van sommige politici in Europa. Ik weet zeker dat er enkele zijn, maar ik heb hun stem niet gehoord. In Europa is de vrijheid van meningsuiting heiliger dan de Bijbel. Iedereen mag denken, geloven en zeggen wat hij wil. Er zijn overal grenzen, territoriale grenzen tussen landen, grenzen in het leven, grenzen op straat, overal grenzen. Alleen vrijheid van meningsuiting heeft geen grenzen nodig?

Vrijheid van meningsuiting is een mensenrecht en wordt in grondwetten gegarandeerd als een fundamenteel recht tegenover de macht van de staat. Natuurlijk heeft vrijheid van meningsuiting ook grenzen, zoals het aanzetten tot discriminatie, haat, geweld of het opzettelijk uitsluiten van een groep in onze samenleving, met een weloverwogen doel en om een specifieke reden. De Bijbel, zelfs als je niet in de Bijbel wilt geloven als Gods levende woord, is nog steeds de basis voor liefde, naastenliefde en een gezonde samenleving die de westerse/christelijke naties heeft gevormd.

Elke week zijn er door het hele land demonstraties tegen de hervorming van de rechterlijke macht en voor democratie. Foto: Gili Yaari/Flash90

In Israël bevinden we ons in een conflict tussen vrijheid van meningsuiting en Gods woord. Het hele spektakel van de controversiële juridische hervormingen van de huidige regeringen gaat over verschillende wereldbeelden in de Israëlische bevolking. De coalitie wil het Israëlische rechtssysteem hervormen om meer respect te tonen voor Joodse en Bijbelse waarden onder de bevolking. Tegenstanders wijzen dit af en eisen meer vrijheid van meningsuiting en democratie onder de bevolking. Of dit echt waar is, is een andere vraag, maar dit is hoe mensen denken vanuit hun standpunt in dit opzicht. Het is niet alleen een politiek conflict tussen mensen, maar ook een spiritueel conflict. E

n één ding dat ik heb geleerd is dat zolang er een spiritueel conflict in ons of in mensen is, we op de goede weg zijn. God is erbij betrokken. God is betrokken bij de politiek. God is betrokken bij onze levens. En daarom klonk er vanuit Jeruzalem een duidelijk protest tegen de geplande Bijbelverbranding. En net zoals de westerse/christelijke naties in Stockholm niet serieus opkwamen voor de Bijbel, zullen dezelfde naties nooit serieus opkomen voor de “God-aanvaller” Israël.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox