Tageles, ik zeg eerlijk en zonder omwegen wat ik ervan vind. Er is bijna geen enkel onderwerp dat de identiteitscrisis van Israël zo genadeloos blootlegt als de Pride-parade in Tel Aviv of het LGBT-festival aan de Dode Zee.
Eerlijk gezegd, ik zeg gewoon wat ik denk, zonder omwegen. U zult het niet geloven – of misschien toch wel, als u de Israëlische ziel begrijpt.
Ik zeg eerlijk en zonder omwegen wat ik ervan vind. Er zijn beelden die een land meer schade toebrengen dan militaire nederlagen. Niet omdat ze strategisch van doorslaggevend belang zouden zijn, maar omdat ze moreel verpletterend zijn.
Tacheles, openhartig en zonder omwegen geef ik mijn mening. Het gevoel dat Israël de oorlog wint, neemt duidelijk af.
Tacheles: ik zeg openhartig en zonder omwegen wat ik denk. In oorlog spreken generaals over strategie en politici over belangen. Maar deze keer klinkt er iets anders.
Tacheles, open en eerlijk zeg ik wat ik denk. Als de wapens zwijgen of hun gedonder een ondraaglijke constante wordt, blijft er vaak maar één laatste redmiddel over: het gebed.
Ik zeg eerlijk en openlijk wat ik denk. Wie de gruweldaden van het Iraanse regime tegen zijn eigen volk met stilzwijgen of relativeringen bedekt, terwijl hij de enige joodse staat ter wereld ritueel belastert, heeft elk moreel kompas verloren.
Tacheles, open en eerlijk zeg ik mijn mening. We moeten begrijpen: als het mullah-regime het over Israël heeft, bedoelt het niet een land met grenzen en burgers. Het regime in Teheran bedoelt een spook uit de diepten van de geschiedenis.
Wanneer een regime tornt aan wat het jarenlang als onaantastbaar zag, is dat geen teken van toenadering, maar van naderende instabiliteit.
Tacheles, ik zeg openlijk en zonder omwegen wat ik denk. Terwijl Europa nog steeds in een virtuele vredesrealiteit verkeert en zich vastklampt aan de puinhopen van de oude wereldorde, is in Washington een nieuw tijdperk aangebroken.
