Tacheles met Aviel – Israël wil meer dan rust en vrede

Tacheles, open en eerlijk geef ik mijn mening. Israël heeft meer nodig dan rust, Israël heeft veiligheid nodig en daarvoor moet Israël zijn afschrikkingsstrategie verschrikkelijker maken.

Door Aviel Schneider | | Onderwerpen: Gaza, Tacheles met Aviel, Hamas
Israëlische soldaten patrouilleren op een weg nabij de grens met de Gazastrook in het zuiden van Israël op 9 mei 2023. Foto: Flash90

“Alleen als de harde schijf in Jeruzalem wordt veranderd, is er een mogelijkheid om misschien weer een echte afschrikkingskracht te krijgen,” schreef ik gisteren. Vergeldingsaanvallen hebben ook geen zin meer, Israël moet in het offensief gaan. “Israël moet reageren met een preventieve aanval,” schreef ik in maart in Tacheles. Of de huidige “Schild en Pijl” operatie voor een grote ommekeer zal zorgen betwijfel ik, maar niettemin verschuilen de overgebleven terroristenleiders zich momenteel in kelders en bunkers. De minister van Nationale Veiligheid, Itamar Ben-Gvir, werd uitgesloten omdat het veiligheidskabinet vreesde dat hij informatie zou doorsluizen en zo de operatie in gevaar zou brengen.

Itamar Ben Gvir houdt van de schijnwerpers.

Geduld loonde. Drie jihadistische topleiders zijn gedood. Israëls veiligheidsapparaat bereidt zich voor op meerdere dagen van gevechten in Gaza, maar veel hangt af van het terreurregime van Hamas. De Islamitische Jihad is veruit de tweede grootste frontorganisatie in Gaza en heeft onlangs Israël aangevallen zonder overleg met Hamas. Dat kwam Hamas goed uit, want zo kon Hamas zichzelf tegenover Israël vrijpleiten dat niet Hamas, maar de Islamitische Jihad raketten op Israël had afgevuurd. De Islamitische Jihad in Gaza is een kleine en geïsoleerde terreurgroep en vormt daarom een moeilijke uitdaging voor de Israëlische veiligheidsdienst Shin Bet en het leger. Daarom vond de grootschalige operatie tegen de Islamitische Jihad pas vanavond plaats. De voorbereiding duurde meer dan een maand nadat de organisatie na de botsingen op de Tempelberg raketten op Israël had afgevuurd.

Operatie ‘Schild en Pijl’ drie doelstellingen. Ten eerste, afschrikking. Ten tweede het verder voorkomen van terreurcomplotten in onder meer Judea en Samaria. Ten derde, wraak. Dit is meer een emotionele en minder een operationele reden. De Islamitische Jihad is de afgelopen maanden verantwoordelijk geweest voor talrijke terroristische aanslagen in het Bijbelse hartgebied en Jeruzalem. Een dergelijke operatie kan niet van de ene dag op de andere worden georganiseerd, maar moet grondig worden gepland. En in dit geval moet Israëls veiligheidsorgaan de woede en tierende politici negeren als Israël niet onmiddellijk hard reageert op raketaanvallen en aanslagen. Dat helpt sowieso niet, want nog voordat de terreurbendes Israël aanvallen met raketten of andere aanslagen, verschansen de terreurleiders, of het nu gaat om Hamas of de Islamitische Jihad, zich in hun ondergrondse schuilplaatsen. Daarom moeten Israëls veiligheidstroepen wachten tot ze weer uit hun holen kruipen, zodat ze gericht kunnen worden gedood, zoals nu gebeurt.

Gerichte moord: alleen de flat van de terrorist werd geraakt, de rest van het huis staat nog overeind.

Geduld loont en dit verklaart waarom het veiligheidscomité, waaronder premier Benjamin Netanyahu en zijn minister van Defensie Yoav Galant niet reageerden op het geschreeuw van Itamar Ben-Gvir. Deze laatste wilde Gaza onmiddellijk “veroveren”. Op internationaal niveau heeft niemand het recht om Israël hiervoor te bekritiseren, want net zoals de Amerikanen  jihadistische leiders van IS mogen aanvallen en doden, zo mag Israël hetzelfde doen in Gaza.

Natuurlijk zijn er andere stemmen, zoals die van de oppositie en het buitenland, die beweren dat de operatie vooral bedoeld was om de verdeelde regeringscoalitie in stand te houden. Het uitschakelen van hoge terreurleiders en de wijdverspreide schade aan de terroristische infrastructuur zijn het resultaat van politieke druk van Itamar Ben-Gvir en zijn rechts-nationalistische partij Otzma Jehudit. “Bloedige politiek! Palestijns bloed is de prijs om Itamar Ben-Gvir en zijn partij terug te brengen naar de Knesset polls,” tweette Arabisch Knessetlid Waleed Taha.

De grote vraag is of het Hamas-regime zich mengt in het geschil tussen Israël en de Islamitische Jihad of er tactisch buiten blijft. Zo gedroeg het Hamas-regime zich ook bij de vorige operaties, die ook alleen tegen de Islamitische Jihad waren gericht. Hamas moedigde de Islamitische Jihad aan om Israël met raketten aan te vallen na de confrontatie op de Tempelberg tijdens de Ramadan en vooral na de dood van jihadist en Palestijnse gevangene Khader Adnan in de Israëlische gevangenis vorige week.

Hamas in Gaza is voorzichtig omdat het een verantwoordelijkheid heeft tegenover het Palestijnse volk in Gaza, dat boos genoeg is op zijn leiderschap. We hebben vaak gemeld hoe weinig Hamas geeft om het welzijn van zijn eigen volk. Daarom neemt de kritiek tegen haar toe en stuurt zij haar collega’s naar het front tegen Israël. Zo kan het zijn bevolking vertellen dat de Islamitische Jihad verantwoordelijk is en dat Israël hen aanvalt, niet Hamas. Dit is een gevaarlijk spel. Maar tegelijkertijd wordt Hamas door de Palestijnen in Judea en Samaria bekritiseerd wanneer zij niet ingrijpen en raketten op Israël afvuren, zoals de Islamitische Jihad.

Veel hangt af van de vraag of Hamas op de schutting gaat zitten of ook raketten op Israël gaat afvuren.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox