Leden“Niet iedere provocatie, is godslastering”

Anat is niet alleen mijn collega, ze is in de eerste plaats mijn echtgenote. Ik ken haar gedachtewereld, haar gevoeligheid, haar diepgang. Afgelopen sabbat schreef ze over het Pesachmaal en het Laatste Avondmaal in Jeruzalem, zoals zij de bijbelse context begrijpt. Tegelijkertijd heb ik besloten een foto van de Israëlische fotografe Angelika Sher te publiceren: twaalf vrouwelijke soldaten die met watermeloenen rond een tafel zitten. Een beeld dat is geïnspireerd op de beroemde Laatste Avondmaal-scène van Leonardo Da Vinci en daardoor provocerend is. In Anats opiniestuk gaat het niet alleen om een tekst, maar om de vraag hoe we geloof überhaupt begrijpen. Wat gebeurt er als bijbelse verhalen niet alleen worden herinnerd, maar ook in ons heden worden gedragen? Mag kunst het heilige uitdagen, verschuiven, herinterpreteren, of eindigt hier de grens naar godslastering? Ik heb er bewust voor gekozen om juist deze spanning zichtbaar te maken, tussen traditie en heden, tussen geloof en realiteit, tussen wat was en wat vandaag is.