Netanyahu tegen christenen: ‘Wij zijn één’

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu heeft tijdens zijn ontmoeting met evangelische leiders, woensdag in Washington, niet alleen het gemeenschappelijke joods-christelijke erfgoed benadrukt; hij wees er ook op dat joden en christenen broeders zijn, deel uitmaken van dezelfde geloofsgemeenschap – een waarheid die de kerk lange tijd heeft geprobeerd te negeren.

Netanyahu legde de christelijke leiders uit dat het joodse volk ‘afstammelingen zijn van de oorspronkelijke Hebreeën van het Heilige Land’, waarmee hij het moderne Israël rechtstreeks in de lange bijbelse geschiedenis plaatst, die begon met Abraham, Isaak en Jakob.

Hij beschreef het Joodse volk als ‘het eerste deel’ van het joods-christelijke erfgoed dat de westerse beschaving, de vrijheid en het geloof heeft gevormd. Daarmee herinnerde hij eraan dat het christendom niet in Rome, Europa of Amerika is ontstaan. Het is ontstaan in Israël, onder joden, vanuit het geloof en de geschriften van Israël.

Netanyahu to Christians: “We are one.” pic.twitter.com/TwSRb14ObR
— RYAN4ZION (@ryan4zion) July 30, 2026

De uitspraken van de premier zijn uiterst actueel, aangezien zowel joden als christenen in het hele Westen momenteel te maken hebben met een toenemende vijandigheid. Netanyahu legde een verband tussen antisemitisme en anti-christendom en beschreef deze als onderling verbonden aanvallen, niet als afzonderlijke tendensen.

‘Het is geen toeval dat beide groepen tegelijk worden aangevallen, want wij zijn één’, zei hij.

Deze zin vormde de kern van zijn boodschap en was bovendien een terugkeer naar een fundamentele waarheid. De vijanden van Israël begrijpen iets wat veel kerken zelf door de eeuwen heen zijn vergeten: joden en christenen zijn geen rivaliserende geestelijke gemeenschappen, maar met elkaar verbonden takken van dezelfde bijbelse geschiedenis. De aanval op de Joodse staat, het Joodse volk, de bijbelse waarheid en het gelovige christendom is niet louter een modern politiek fenomeen. Het is van geestelijke aard. Het komt voort uit dezelfde opstand tegen de God van Israël, Zijn verbondsvoornemens en de in de Heilige Schrift gewortelde morele orde. Daarom gaan antisemitisme en vijandigheid jegens christenen die in de Bijbel geloven zo vaak hand in hand. Ze richten zich tegen hetzelfde fundament.

Israël heeft geen andere keuze dan de vijand standvastig het hoofd te bieden. Netanyahu riep de christenen op hetzelfde te doen.

‘Sta op en buig niet’, zei hij, en riep zijn toehoorders op om op aanvallen te reageren met kracht in plaats van met excuses. Hij bedankte de evangelische Amerikanen voor hun voortdurende steun en de ‘standvastige’ vriendschap, maar maakte duidelijk dat de huidige situatie meer vereist dan alleen sympathie.

‘Nu is het tijd om te vechten’, zei Netanyahu.

Voor Israël-vriendelijke christenen is deze boodschap zowel een bevestiging als een oproep tot actie. Netanyahu vroeg niet alleen om politieke steun. Hij bevestigde een bondgenootschap, een gemeenschappelijk erfgoed en een gemeenschappelijk front in een geestelijke- en beschavingsstrijd.
De Joodse staat staat niet alleen. En christenen die achter Israël staan, zijn geen buitenstaanders in de geschiedenis van Israël; zij maken deel uit van de familie die de eerstgeborene terzijde staat.