De Joden die uit Iran zijn verdreven, dragen de littekens van afwijzing, maar ze hebben ook de middelen om het voortbestaan van het Joodse volk te verdedigen.
Deze verklaringen zijn geen uiting van vredelievend idealisme, maar een door paniek ingegeven strategie om onrustige moslimbevolkingen te sussen.
‘Palestina’ zou een dictatoriale, racistische staat zijn die fundamentele mensenrechten met voeten treedt.
Israel Today-correspondent Itamar Eichner over de aanstaande kabinetsvergadering in Jeruzalem over de operatie in Gaza en de parallel lopende Amerikaanse gesprekken over veiligheidsakkoorden met Syrië en Libanon.
Ook al beweren critici iets anders: Jeruzalem heeft zich terughoudend opgesteld zoals geen enkel ander leger dat zou hebben gedaan. Het heeft zich tot zelfverloochening ingespannen om burgers te beschermen – tegen enorme strategische en politieke kosten.
De VN en westerse landen bekritiseren Israël op onevenredige wijze – een politieke manoeuvre met bijbelse echo’s.
Een oorlog tegen de staat Israël is een oorlog tegen zijn burgers: het Joodse volk. En dat is een strijd die geen enkele Tora-elite ooit zou mogen voeren.
Wanneer heeft het ooit geholpen om jezelf in de vingers te snijden om de vijand een hak te zetten? Het antwoord is: de protestbeweging beschouwt Netanyahu als een grotere vijand dan Hamas.
Wie de lasterlijke beschuldigingen over de opzettelijke uithongering van de Palestijnen door Israël bevestigt, maakt zich medeplichtig aan de antisemitische aanvallen op Joden, die nog lang na het einde van de oorlog zullen plaatsvinden.
Als het om ‘Palestijnen’ gaat, is hervestiging plotseling verboden.
