Ik weet niet of het voor u anders is, maar in Israël lopen radio en televisie letterlijk warm met de duizelingwekkende toespraken van politieke kandidaten die zichzelf vleien alsof zij op wonderbaarlijke wijze ons land zullen beschermen tegen onze vijanden. In de volgende adem wijzen ze er vrolijk op hoe vreselijk het zou zijn als hun tegenstander zou worden gekozen.
Wat is er tegenwoordig met de politiek gebeurd? En nog belangrijker, waarom pikken we het en nemen we zelfs deel aan het onproductieve gekibbel? Het voelt alsof we allemaal zijn verwikkeld in een soort gemeenschappelijke realityshow waarin we onze wanhoop, hopeloosheid en boos cynisme ten opzichte van de wereld, elkaar en alles wat ons stoort, kwijt kunnen.
Het is bijna alsof deze politieke “partijen” onze aandacht afleiden van onze werkelijke behoeften. Politici nemen niet eens meer de moeite om een eerlijke beoordeling te maken van onze defensiebehoeften, overvolle schoollokalen, ziekenhuizen en snelwegen. En waarom zouden ze als we onze zorgen posten op sociale media en denken dat we een verschil maken. We merken niet meer dat onze dappere jonge mensen die hun leven riskeren om ons te beschermen, geen goede baan kunnen vinden of niet genoeg verdienen om een huis te kopen. Ik heb nog geen enkele Israëlische politicus de instortende aandelenmarkt of de stijgende prijzen horen aankaarten in een van zijn neon-campagnes. We zijn misschien niet gedempt, maar wel onderworpen.
Wat is er met ons gebeurd?
Waarom staan we toe dat politici zich verschuilen achter kleinzielige misleidingen en kleingeestige kliekjes? Ik weet het niet zeker, maar Mozes wees er lang geleden op dat het onze verantwoordelijkheid is om de wielen van het recht in beweging te zetten in het land. “Kies wijselijk wie van jullie een waardig leider zou zijn,” beval hij.
In het oude Israël stelde het volk rechters en magistraten aan voor elke stam en stad, wat erop wijst dat het onze verantwoordelijkheid is om verstandig diegenen te kiezen die godvruchtig en rechtvaardig leiderschap kunnen bieden (Deut. 16). In die dagen van beschavingen geleid door een koning en de sterke arm van zijn militaire macht, klonk Mozes’ idee belachelijk. Het volk de macht geven om hun leiders te kiezen? Onmogelijk en dwaas.
Toch zeggen we tegenwoordig dat de overheid “voor het volk en door het volk” moet zijn, maar in onze moderne politieke markteconomie klinkt dat net zo dwaas en onmogelijk als toen. Alleen zijn we nu monddood gemaakt door dezelfde rijke opzichters (aan beide zijden) die weten dat ze niet weten hoe ze onze problemen moeten oplossen en ons daarom in het ongewisse houden over wat er werkelijk aan de hand is. En eerlijk gezegd lijkt dat ons niet veel te deren.
Maar daar staat het, mijn vrienden, voor eeuwig geschreven, zo duidelijk als de dag, dat wij onze leiders moeten kiezen, zij die een goed moreel karakter hebben en bekend staan om “de mensen rechtvaardig te beoordelen”.
Waar vinden we deze goede mannen en vrouwen?
Ik ben nog steeds aan het zoeken. Maar toen ik nadacht over op wie ik moest stemmen, werd ik getroffen door een waarschuwing in vers 19: “Gij zult het oordeel niet vervalsen.” Toen ik dit voor het eerst las, dacht ik dat het betrekking had op onze leiders, die integer moeten zijn en rechtvaardig moeten oordelen (met genade en waarheid). Maar het viel me op dat deze waarschuwing aan ons is gericht, niet aan de politici, maar aan de mensen die onze politici kiezen. Als we er niet in slagen goed leiderschap te benoemen, zijn we blijkbaar ook verantwoordelijk voor de slechte regeringen waar we onze vertegenwoordigers naartoe hebben gestuurd.
Deze ontnuchterende waarheid zou ons moeten doen nadenken over wie we steunen en waarom.
In het laatste vers van Deut. 16 worden de Israëlieten vermaand geen “afgodsboom” of Asjera-paal te planten. De rabbijnen vroegen wat een afgodsboom te maken heeft met de waarschuwing dat we voorzichtig moeten zijn met wie we als leider aanstellen. Rabbi Nachman leert dat een corrupte rechter iemand is die zich gemakkelijk laat leiden door de publieke opinie, net zoals een boom buigt en wiegt naar de grillen van de wind. En volgens de leer van Rabbi Chaim Soloveitchik is de corrupte leider, ook al lijkt hij van buitenaf op iedereen, als de afgodsboom verrot tot in de kern.
Wij kunnen de immoraliteit, het onrecht of de corruptie van een persoon niet altijd van buitenaf zien, zelfs niet aan de mooie bladeren van een boom, maar na verloop van tijd wordt het duidelijk, ook al is het dan al te laat.
Te midden van de verwarring van de huidige verkiezingscampagne stel ik aan allen die voor de verkiezingen staan voor om het geklets uit te zetten, de reclame te negeren en tijd te besteden aan het lezen van de Schrift om onze gedachten te richten op wat werkelijk van belang is. En bid dat God ons een begrijpend hart geeft, een blik die zorgt voor de armen en behoeftigen, en mededogen voor onze regering die gefaald heeft maar haar tekortkomingen kan toegeven.
Ondertussen proberen wij iemand te kiezen die in de loop der tijd door daden heeft laten zien dat hij of zij werkelijk gelooft in het zionisme en de unieke plaats van Israël in het hart van God.
Bidt samen met ons voor Gods genade voor Israël en zijn volk op deze speciale dag.
Human Rights Watch zwijgt over Iraanse clusterbommen op Israël
Jom HaShoah: antisemitisme wereldwijd op hoogtepunt
Raketaanvallen en medische noodsituaties zijn onderdeel van dagelijks leven
