Elke aanval op Israël verschuilt zich achter verschillende ethische argumenten, maar één beschuldiging wordt steeds weer naar voren gebracht: Israël zou agressief en heerszuchtig zijn, onverenigbaar met een universele ethiek waarin het streven naar vrede centraal staat.
Maar het tegendeel is waar. Vrede wordt Israël ontzegd – een vrede waarnaar het sinds de staatsstichting in 1948 heeft gestreefd, toen het bereid was het land te delen, maar werd afgewezen.
De waarheid is dat Israël in toenemende mate wordt omringd door de expliciete wens om het uit te roeien, en daarom moet het voortdurend op zijn hoede zijn om te overleven.
Het staat geschreven in het zand van het Midden-Oosten en daarbuiten.
Vrijdag werd een defensiepact ondertekend tussen Saoedi-Arabië, Turkije en Pakistan, de voorvechters van de soennitische islam. Het lijkt misschien alsof ze zich willen verdedigen tegen het sjiitische Iran, maar dat is niet het geval.
De Pakistaanse minister van Defensie Khawaja Asif sprak zich ondubbelzinnig uit: ‘Wat Israël betreft, moeten alle moslimlanden zich verenigen’, zei hij, waarbij hij de Joodse staat bestempelde als ‘een bedreiging voor de gehele moslimwereld’ en opriep tot een ‘verenigd militair front’ tegen het land.
De Turkse president Recep Tayyip Erdoğan heeft de haat tegen Israël – en het streven om de controle over Jeruzalem te verwerven – tot leidmotief van zijn beleid gemaakt.
De Saoedi’s, die belangen in het Westen en in de Verenigde Staten nastreven, koppelen een akkoord met Israël aan vooruitgang ten aanzien van de Palestijnen, met name in de Gazastrook.
In de Gazastrook stelde Hamas voor om de door de Amerikaanse president Donald Trump geëiste wapens in te leveren in ruil voor een Israëlische terugtrekking. Het is echter onduidelijk of dit zou gebeuren in het kader van een nieuw 15-puntenplan of het 20-puntenplan van oktober 2025.
Met andere woorden: Hamas zou zijn wapens “opslaan“ in plaats van ze te vernietigen. Maar om welke wapens gaat het, en wie zou de opslagplaatsen controleren? Hamas zou ze alleen overdragen aan Palestijnse “technocraten“ – dezelfde Palestijnse Autoriteit die terroristen heeft betaald voor de moord op Joden.
En hoe zit het met Hezbollah?
In Rome is een belangrijk vredesexperiment uitgewerkt. Israël probeert zich gedeeltelijk terug te trekken en zijn vertrouwen te stellen in een gezamenlijke toezichtsmacht, maar Hezbollah blijft aanvallen. Vorige week werden twee soldaten gedood en vier ernstig gewond, en gisteren vond er een aanslag plaats met een explosieve drone.
Israël toont geduld. In ieder geval in het noorden hoopt het op rust.
Maar kan een inwoner van een kibboets aan de grens met de Gazastrook – of aan de Libanese grens – echt naar huis terugkeren?
Tegen deze achtergrond blijft de aanhoudende realiteit van een oorlog die nog in volle gang is en waarin de nederlaag van Iran niets minder betekent dan de belofte van overleven – een belofte die nog moet worden veiliggesteld.
Verrijkt uranium en de obsessie om de “Kleine Satan“ te vernietigen, spelen nog steeds een rol.
En wereldwijd maken we een eens ondenkbaar publiek klimaat mee, waarin Zohran Mamdani burgemeester van New York is en Joodse kinderen uit Rome tijdens hun vakantie worden belegerd.
Willen jullie echt vrede met Israël?
Hef dan de belegering op.
Overwinning in de rechtszaal! Britse rechtbank wijst verzoek tot strafrechtelijke vervolging van IDF-soldaat af
Israëlische regeringsvertegenwoordigers waarschuwen: de video over Sebastia zou belangrijke christelijke steun in gevaar kunnen brengen
Israëls ‘medische fouten’
