Iemand zou eens moeten uitleggen waarom er geen delegaties van diplomaten, journalisten, parlementsleden of liberale joden zoals Brad Lander – de joodse voormalige financieel controleur van New York City en Democratische congreskandidaat – door Judea en Samaria reizen. Om daar joodse inwoners, die als ‘kolonisten’ worden bestempeld, te beschermen tegen Palestijnse aanvallen – niet alleen met stenen, maar ook met automatische wapens.
De criminelen die Palestijnse huizen aanvallen – ook al is dit misschien evenmin algemeen bekend – zitten inmiddels grotendeels in de gevangenis. Afgezien van het feit dat de politie moet reageren op de wanhopige protesten van de halve wereld, moet zij in een democratie de wet handhaven, zelfs als de frustratie over de ideologische belegering groot is.
Vrijdag openden twee Palestijnse terroristen bij het Yehuda-kruispunt in de buurt van Hebron het vuur op Israëlische soldaten en doodden de 23-jarige stafsergeant Ron Yonatan Roytman uit Asjkelon en de 20-jarige sergeant Yuval Shai Svilem uit Hod Hasharon.
Beiden dienden in het 775e Ari-bataljon van de zoek- en reddingsbrigade van het Binnenlandse Frontcommando. Roytman was pelotonleider en Svilem gevechtssoldaat. Nog drie andere soldaten raakten gewond.
De terroristen waren in een voertuig met een grote hoeveelheid munitie aangekomen. Volgens een eerste inschatting van de IDF waren ze van plan geweest een grotere aanslag op Israëlische burgers te plegen, maar werden ze daarin door de soldaten verhinderd.
Palestijnen vallen dagelijks Joden aan, vaak in Gebied C, dat volgens de Oslo-akkoorden onder Israëlische controle blijft totdat er een definitief akkoord is gesloten. Europa en de Verenigde Staten hebben deze akkoorden nooit verworpen. Toch beschouwt een groot deel van de internationale gemeenschap het gebied nog steeds als bezet en de Israëlische aanwezigheid daar als een schending van het internationaal recht.
Tegenwoordig erkent Israël in toenemende mate dat terroristische organisaties in Judea en Samaria de weg bereiden voor een nieuwe 7 oktober. En wanneer Israël optreedt om een dergelijke aanslag te voorkomen, wordt zijn reactie door de internationale publieke opinie zelf aan de kaak gesteld als Israëlisch geweld.
De oplossing ’twee staten voor twee volkeren’ is ondertussen sinds 1948 herhaaldelijk door de Palestijnen afgewezen.
Ook erkent een groot deel van de wereldwijde publieke opinie niet dat Judea en Samaria het hart van de joodse geschiedenis vormen. Volgens Israëlische bronnen zijn in de eerste zes maanden van het jaar 2026 zes joden in Judea gedood.
De pro-Palestijnse organisatie B’Tselem spreekt van 24 doden in twee jaar; volgens gegevens van de Verenigde Naties werden in dezelfde periode van twee jaar 43 Joden gedood, waaronder 10 kinderen.
Terroristische aanslagen in Judea en Samaria zijn vaak gericht tegen vrouwen, kinderen en scholieren. Dat zijn verhalen zoals die van 7 oktober – gerichte bloedbaden onder gezinnen.
Maar ik zie geen delegaties die komen om aanslagen zoals die van zondag tegen de voormalige loco-burgemeester en kandidaat bij de komende verkiezingen, Fleur Hassan-Nahoum, te voorkomen, wier auto met stenen werd bekogeld en in brand werd gestoken; of de aanslagen van maandag, waarbij stenen werden gegooid en tractoren werden ingezet om boeren te overrijden; of het gooien van stenen op woensdag en donderdag.
Vervolgens vond vrijdag de poging tot een grote terreuraanslag plaats, slechts enkele dagen voor de verkiezingen. Maar er komt geen delegatie om de democratie te verdedigen – of de prachtige joodse olijfoogst.
Europa denkt dat men in plaats van ‘Israël’ ‘kolonie’ of zelfs ‘genocide’ kan zeggen.
En ondertussen brandt het.
(JNS)
Verdraaiing van de feiten: het IDF over de documentaire ‘NAZA’
Hoe Trumps steun voor Netanyahu het verkiezingslandschap in Israël zou kunnen veranderen
Ontmanteling van commandonetwerk Ali-al-Taher verlies voor Hezbollah
