Het Midden-Oosten was al in bijbelse tijden een knooppunt van belangrijke handelsroutes. Karavanen trokken door het land Israël en verbonden Azië, Afrika en Europa met elkaar.
Er is iets aan het verschuiven in de Arabische wereld, weliswaar langzaam, nog lang niet door de meerderheid gedragen, maar inmiddels onmiskenbaar.
De Israëlische premier waarschuwde Ankara na de aanval op de luchtmachtbasis Abu al-Duhur in de vroege ochtend van dinsdag voor een militaire verankering ten zuiden van Aleppo.
Israël beschikt al maanden over uiterst gevoelige inlichtingen die het vertrouwen in bepaalde vredes- en normaliseringsinspanningen in het Midden-Oosten zouden kunnen ondermijnen.
Bijna acht decennia na de oprichting wordt de Joodse staat nog steeds omsingeld door krachten die op zijn vernietiging uit zijn.
Wie het Midden-Oosten wil begrijpen, mag niet alleen het Israëlische of westerse perspectief kennen. Het is net zo belangrijk om aandachtig te luisteren naar hoe de Arabische wereld de ontwikkelingen interpreteert.
Om zijn eigen redenen wil Washington niet dat Israël in deze recente escalatie met Iran wordt meegesleept.
Parlementsleden, diplomaten, militairen en christelijke sympathisanten kwamen in Jeruzalem bijeen om te overleggen over de toekomst van Israël, de regionale veiligheid en de strijd om de publieke opinie.
Keer op keer redt de Joodse staat mensen die erop uit zijn om hun land te vernietigen. Bijvoorbeeld Erdoğan.
Een 63 pagina’s tellend rapport van EiGHT, een belangenorganisatie van professionals met interne ervaring bij grote internationale ngo’s in de mensenrechten- en humanitaire sector, wijst op methodologische tekortkomingen, antisemitisme en een gebrek aan onafhankelijke verantwoording bij grote humanitaire organisaties. Volgens deze insiders beïnvloeden zij met deze vooringenomenheid de media, de rechtbanken en de politiek.
