Een bezoek aan de Klaagmuur

De week is weer eens heel snel voorbij gegaan. Donderdag was ik na lange tijd weer eens met het gezin bij de Klaagmuur in Jeruzalem. Ook jij kunt met ons mee.

Het is alweer dinsdag en het is alweer een week geleden dat ik contact met jullie heb opgenomen. We zitten midden in de zomervakantie en dat betekent dat het in ons dagelijks leven wat rustiger is dan normaal. Het afgelopen jaar stond vooral in het teken van de studie van onze dochter. Ze studeert textielontwerp aan het Shenkar College en staat nu op het punt om aan haar vierde en laatste jaar te beginnen. Wat kan ik zeggen, we beleven elk moment van haar studie op ons eigen lichaam. Vooral als ik thuis op blote voeten rondloop en dan op een van de vele naalden of spelden stap, die over de vloer verspreid liggen. Of ik trek een naaigaren door de hele flat, dat op een gegeven moment verstrikt raakt aan mijn been. En ’s nachts struikel ik graag over de ene of de andere tas met de talloze gebruiksvoorwerpen die onze dochter nodig heeft voor haar studie. Maar voorlopig hebben we onze rust. Het nieuwe jaar begint pas eind oktober, dat wil zeggen “na de vakantie“.

Maar zoals jullie vast wel weten, is het helaas niet echt rustig in ons land. Al 31 weken lang zijn er regelmatig demonstraties tegen de justitiële hervorming van de regering van Benjamin Netanyahu. Het is echter wat rustiger geworden, tenminste hier in ons land, sinds de wet met de redelijkheidsclausule is aangenomen. De tegenstanders van de regering leken geen zin meer te hebben. Ze bevestigden echter dat ze hun protesten zouden voortzetten. De laatste demonstratie in Tel Aviv op zaterdag was veel korter en kleiner dan we gewend waren. De Ayalon-snelweg was ook niet langer geblokkeerd. Ik ben benieuwd wat er na de zomervakantie gaat gebeuren. Dus voor nu geniet ik van de rust hier in onze straat. Hopelijk blijft het zo.

Er zullen nog wel demonstraties zijn, maar iets minder. Tel Aviv afgelopen zaterdag.

Omdat we in de winter al in het buitenland zijn geweest, blijven we deze zomer thuis en doen we het met een paar dagtripjes. En dus combineerden we donderdag belangrijke boodschappen in Jeruzalem met een wandeling door de stad en een bezoek aan de Klaagmuur. Daar was niets te merken van de hele vervelende situatie waarin ons land verkeert. Integendeel, de sfeer was vrolijk en optimistisch, gewoonweg geweldig. Het was erg druk, naast talloze toeristen waren er ook enkele Israëlische groepen onderweg. Bij de Klaagmuur werden, zoals elke donderdag (en ook op dinsdag), verschillende bar mitswa’s gehouden, wat me deed denken aan de bar mitswa van onze zonen. We gingen ook met hen beiden naar de Klaagmuur op een van de dagen om uit de Thora te lezen.

Er hing een geweldige sfeer bij de Klaagmuur. Maar ik denk dat beelden beter zijn dan woorden. Dus nu nodig ik je uit om met mij mee te gaan naar de Klaagmuur. Ben je er klaar voor? Laten we dan beginnen:

Dat was ons bezoek aan de Klaagmuur. Ik hoop dat dit je honger heeft aangewakkerd om er zelf te zijn. Wat mij en mijn gezin betreft, hebben we ons gerealiseerd dat we heerlijk van de zomer kunnen genieten in ons eigen land. Dat blijkt ook wel uit het feit dat het aantal toeristen in de eerste zeven maanden van het jaar is verdubbeld ten opzichte van vorig jaar. Op onze volgende reis kunt u misschien met ons meewandelen door Tel Aviv.

Ik wens je een prettige dinsdag. Wees voorzichtig!