Toen de Israëlische tv-zender Channel 13 de blauwwitte Israëlische vlag naast zijn logo rechtsboven in het scherm toevoegde, werd de zender berispt omdat hij een kant koos in het binnenlandse conflict. Namelijk de kant van Israëlische demonstranten die de afgelopen elf weken demonstreerden tegen de controversiële wettelijke hervormingen van de nationaal-religieuze regeringscoalitie.
Wat telkens opvalt bij de wekelijkse protesten zijn de vele Israëlische vlaggen in de handen van de demonstranten. Overal in het land protesteren mensen tegen de voornemens van de regering, die zij zien als een rechtse staatsgreep. Hun onderscheidende kenmerken zijn de blauwe en witte Israëlische vlaggen. Iedere Israëli heeft zijn aanspraak op Israël, iedereen claimt zijn Israël, zijn Israël-vlag. Dit heeft waarschijnlijk de rechtse kiezers in het land verrast. Normaal wordt het land versierd met Israëlische vlaggen tijdens de jaarlijkse Onafhankelijkheidsdag in mei, of op de daaropvolgende Jeruzalemdag, wanneer Israël de hereniging van Jeruzalem viert. Op Jeruzalemdag hebben nationale religieuze Joden de afgelopen jaren met Israëlische vlaggen door de Oude Stad van Jeruzalem geparadeerd.
Dat de blauwwitte Israëlische vlag nu wordt gebruikt als protest tegen een nationaal-religieuze coalitieregering is nieuw voor rechtse en religieuze kiezers. Dit is waarschijnlijk de reden waarom rechtse critici zich vergisten toen ze naar de sociale media gingen om Channel 13 te bekritiseren voor het gebruik van de Israëlische vlag naast zijn logo. Wat, de Israëlische vlag behoort alleen toe aan de rechtse en religieuze Joden in het land? Net zoals God alleen toebehoort aan de religieuze en orthodoxe Joden? In Jeruzalem was ik getuige van rechtse kiezers die slaags raakten met demonstranten, alleen maar omdat ze de Israëlische vlag gebruikten in hun demonstratie tegen Bibi en zijn wettelijke hervormingen. “Wie tegen de staat Israël is, mag de Israëlische vlag niet gebruiken voor anti-Israëlische doeleinden,” schreeuwde hij tegen de demonstrant. En dit leidde natuurlijk tot een verhit debat.
De Israëlische vlag is een symbool van het volk en iedereen die zich verbonden voelt met het volk Israël hijst de vlag en heeft het volste recht om dat te doen, of hij nu rechts of links is, Jood of Arabier, seculier of religieus. Het is waar dat bij de recente protesten ook kleurrijke homovlaggen tussen de blauwe en witte Israëlische vlaggen zijn gemengd. Of we het nu leuk vinden of niet, ook zij maken deel uit van het volk Israël. Aan de andere kant, wanneer nationaal-religieuze Joden demonstreren of Jeruzalemdag vieren, worden ook andere vlaggen gemengd, zoals de gele vlag “Kahana Lives”. In de ogen van liberale Israëli’s was Kahana de kampioen van het Joodse racisme. Ook deze Joden maken deel uit van het volk Israël, onder andere de huidige minister van Nationale Veiligheid Itamar Ben Gvir was een bewonderaar van rabbijn Meir Kahana.
Ik heb de afgelopen weken nog nooit zoveel Israëlische vlaggen in het land gezien. Ook al zijn de demonstranten linkse radicalen, anarchisten, terroristen en van alles en nog wat volgens de regeringswoordvoerders, de demonstranten hebben het volste recht om de blauwwitte Israëlische vlag voor hun doel te gebruiken. De Israëlische vlag is van ons allemaal, zoals God van ons allemaal is. Niemand heeft het monopolie op de vlag en God. “Bibi heeft de controle verloren en raast de afgrond in. Ik vertrouw hem niet,” dit zei het voormalige hoofd van Israëls Shin Bet veiligheidsdienst, Nadav Argaman, die vijf jaar onder premier Benjamin Netanyahu diende. In zijn eerste en enige interview verkondigde hij: “Als de demonstranten anarchisten worden genoemd, dan ben ik een trotse anarchist.”
Israëls opperrabbijn Itzchak Yosef verwees afgelopen weekend in zijn wekelijkse preek naar de hervorming van het rechtssysteem en riep op tot een dringende dialoog tussen de mensen. “Een broederoorlog moet ten koste van alles worden voorkomen, maar het moet hen (waarmee hij de rechters in het Hooggerechtshof bedoelt) ook worden uitgelegd dat zij zich niet moeten bemoeien met religieuze zaken,” zei hij. “Het Hooggerechtshof moet zijn plaats kennen en zich niet boven onze religieuze rechtbank stellen.” De opperrabbijn begrijpt ook het gevaar van een burgeroorlog onder het volk, uiteraard vanuit zijn standpunt.
In Haifa waarschuwde voormalig generaal Uri Sagi in zijn toespraak tot de demonstranten: “Bibi, word wakker! Je bent de ezel van de Messias. Je wordt gebruikt door de messiassen en racisten om van de staat Israël een ondemocratische en racistische halachische staat te maken. Bibi, zo bouw je geen eenheid in het volk Israël.” Daarnaast herinnerde hij Bibi eraan dat hij slechts 20 meter van zijn broer Joni in Entebbe was toen Joni viel. “We waren allemaal tientallen strijders, anarchisten en terroristen volgens jou, die allemaal naar de hel gingen, maar we waren bereid ons leven op te offeren om 103 Israëlische gijzelaars te redden. Bibi, deze strijders keren je vandaag de rug toe.”
Tot nu toe was de zogenaamde zwijgende meerderheid onder het volk altijd passief, nauwelijks bereid om te protesteren. Maar deze keer is de zwijgende meerderheid onder het volk ontploft en wel om de eenvoudige reden dat zij in zichzelf het gevoel hebben dat de wettelijke hervormingen geen hervormingen zijn maar een staatsgreep. Of dit nu waar is of niet, dit is wat ze voelen. Ze doen alles om hun Israël te beschermen en dat laten ze zien met de blauwe en witte Israëlische vlaggen, week na week.
UN Watch: aanvallen op Iran zijn zelfverdediging, geen illegale oorlog
Iraanse aanval doodt man en vrouw in Ramat Gan
“Waarom is recht op protest belangrijker dan recht op gebed?”
