Ruthie Blum

„Onze strijder overwint of sterft als martelaar”, zei de woordvoerder van de IRGC. „Het martelaarschap is voor hem een zegen. In een dergelijke situatie wankelen onze troepen niet.”

Israëli’s met tegengestelde standpunten over cruciale kwesties stoppen niet met hun ideologische strijd tegen elkaar, een verandering in zetelverdeling in de Knesset zal deze realiteit niet veranderen.

Als Hezbollah de agenda bepaalt, hebben gesprekken tussen Israël en Libanon in Washington geen zin.

Critici van de operatie in Venezuela herhalen als een lopend bandje clichés over “escalatie” en de kwetsbaarheid van de internationale orde.

De voormalige directeur van de Israëlische veiligheidsdienst is wel de laatste die het recht heeft om te preken over verantwoordelijkheid en leiderschap.

Als iemand in haar omgeving in binnen- of buitenland twijfelde aan de juistheid van haar beleid, heeft ze hem/haar van het tegendeel overtuigd.

Het is niet waar dat de leiders in Gaza en Ramallah “geen enkele kans voorbij laten gaan”. Ze grijpen elke kans aan om te doden en de wereld tegen de Joden op te zetten.

De ontzetting over 11 september was niet voldoende om tot het brede besef te komen dat de benarde situatie van Israël deel uitmaakt van een groter islamistisch complot.

Een momentopname van het Israël waar ik van houd.

Wanneer heeft het ooit geholpen om jezelf in de vingers te snijden om de vijand een hak te zetten? Het antwoord is: de protestbeweging beschouwt Netanyahu als een grotere vijand dan Hamas.