De overeenkomst met Iran is niet in het belang van de Verenigde Staten op de lange termijn.

Het door de regering-Trump gepubliceerde document met 14 punten voorziet in een einde aan de vijandelijkheden, een verregaande versoepeling van de sancties tegen Iran, economische steun ter waarde van miljarden en regelingen met betrekking tot het Iraanse kernprogramma.

Tacheles, ik zeg eerlijk en zonder omwegen wat ik ervan vind. Als je de krantenkoppen van de laatste tijd leest, zou je bijna denken dat het Midden-Oosten op het punt staat een historische doorbraak te realiseren.

Netanyahu, persoonlijk door Trump geïnformeerd over de onderhandelingen tussen de VS en Iran, zegt dat de operationele vrijheid ook voor Libanon geldt. Intussen zweert de Amerikaanse president dat hij niet zal instemmen met een akkoord met Teheran zonder dat het nucleaire programma wordt ontmanteld en het verrijkte uranium wordt verwijderd.

Terwijl de wereld zich richt op raketten, drones, wapenstilstanden en krantenkoppen, tekent zich op de achtergrond een veel groter beeld af.

Het publiceren van absurde legendes over rituele moorden en complottheorieën door de New York Times vraagt om meer dan alleen beleefde protesten.

Dat het Westen antisemitisme en antizionisme afschildert als het geweten zelf is schokkend.

Knessetlid Ohad Tal stelt dat het uitoefenen van Israëlische soevereiniteit over het gebied de enig haalbare mogelijkheid is om de regio te stabiliseren.

“Vanaf 13 april om 10.00 uur ET zullen de Verenigde Staten schepen blokkeren die Iraanse havens aandoen of verlaten. Hartelijk dank voor uw aandacht voor deze kwestie! President Donald J. Trump.“

De geschiedenis van het Midden-Oosten wordt zelden alleen door verdragen bepaald, maar door macht, belangen en beslissingen op het juiste moment.